HARMONIZACJA PRAWA PODATKOWEGO Z UE

HARMONIZACJA PRAWA PODATKOWEGO Z UE

Zniesienie granic celnych po wejście polski do struktur UE , oraz stosowanie w związku z tym rozwiązań nieznanych dotychczas na gruncie polskiego ustawodawstwa, spowodowało nałożenie nowych obowiązków na podatników dokonujących transakcji z podmiotami zagranicznymi. Dotyczy to w szczególności podatników dokonujących wewnątrz wspólnotowej dostawy towarów i usług. Procesy te w całości reguluje USTAWA z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

Należy zaznaczyć, że przez wewnątrz wspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54, poz. 535 z p. zm. ) zwanej dalej “ustawą o VAT” na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
1. podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2. osobą prawną niebędącą podatnikiem od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3. podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, nie wymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe zharmonizowane, które zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczenia wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4. podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2 działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.
W myśl ogólnej zasady wynikającej z art. 22 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych miejscem świadczenia jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy, zasada ta jest również stosowana przy określaniu, czy mamy do czynienia z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów.

Reasumując, dostawę towarów uznaje się za dokonaną w miejscu, w którym towary te znajdują się w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu.
Należy zwrócić uwagę na stosowaną coraz powszechniej praktykę sprzedaży z magazynu należącego do polskiego podatnika, lecz znajdującego się na terytorium innego państwa członkowskiego. W konsekwencji zniesienia granic celnych, takie przemieszczenie towarów stanowi wewnątrz wspólnotową dostawę towarów, o ile zostaną zachowane ściśle określone warunki. Punkt wyjścia stanowi w omawianym zakresie treść art. 13 ust. 3, zgodnie z którym za wewnątrz wspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15 lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrz wspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego. Jak już wyżej wspomniano, o obrocie w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów można mówić wówczas, gdy został on dokonany na rzecz podatnika zidentyfikowanego dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych. A zatem polski podatnik posiadający magazyn na terytorium innego państwa członkowskiego, dokonując przemieszczenia towaru z Polski do tego magazynu będzie musiał zarejestrować się jako podatnik również w państwie członkowskim, w którym zlokalizowany jest magazyn. Kolejną, istotną przesłankę stanowi ponadto ostateczne przeznaczenie towaru, a więc okoliczność, czy zostanie on sprzedany w państwie członkowskim, w którym znajduje się magazyn, czy też przeznaczony do wywozu do jeszcze innego kraju Unii Europejskiej lub na eksport.
Należy jednak zaznaczyć, że sprowadzenie towarów z Polski do magazynu podatnika zlokalizowanego na terenie innego państwa członkowskiego będzie stanowić – w świetle jurysdykcji podatkowej tego państwa – nabycie wewnątrz wspólnotowe. W konsekwencji podatnik będzie musiał opodatkować przemieszczenie towarów do magazynu z tytułu wewnątrz wspólnotowego nabycia towarów według stawki właściwej w państwie, w którym znajduje się magazyn.

Możliwość stosowania preferencyjnej stawki VAT 0% zarówno w przypadku tzw. dostawy magazynowej, jak i w przypadku dostawy na rzecz zagranicznego kontrahenta, istnieje wówczas, gdy podatnik dysponuje stosownymi dokumentami. Dostawa wewnątrz wspólnotowa podlega opodatkowaniu według stawki VAT 0%, stosowanie tej stawki nie powoduje żadnych obciążeń fiskalnych (nie występuje podatek należny) przy równoczesnym zachowaniu upoważnienia do uzyskania zwrotu podatku naliczonego.
Przepisy ustawy VAT nakładają na podatnika stosującego stawkę 0% w związku z dokonaniem dostawy wewnątrz wspólnotowej obowiązek posiadania dokumentów, które łącznie potwierdzają wywóz towaru i dostarczenie ich do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego. Podstawowy katalog dokumentów potwierdzających wewnątrz wspólnotową dostawę towarów określa art. 42 ust. 3, zgodnie z którym dowodami dokumentującymi wywóz towaru i dostarczenie ich do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego są następujące dokumenty:

1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2. kopia faktury dostawy,
3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku,
4. dokument potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Dokumenty te winny łącznie potwierdzać dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrz wspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrz wspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz wyżej wymienionych dokumentów powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:
1. imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrz wspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
2. adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby lub miejsca zamieszkania nabywcy;
3. określenie towarów i ich ilości;
4. potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
5. rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.
Natomiast w myśl art. 42 ust. 5 w przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez użycia innego środka transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową identyfikację podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz nowego środka transportu, w szczególności:
1. dane dotyczące podatnika i nabywcy,
2. dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy środek transportu,
3. datę dostawy,
4. podpisy podatnika i nabywcy,
5. oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju w terminie 14 dni od dnia dostawy,
6. pouczenie nabywcy o skutkach nie wywiązania się z obowiązku, o którym mowa w pkt 5 - zwany dalej “dokumentem wywozu”.
Niemniej jednak w sytuacji, gdy na podstawie wyżej wymienionych dokumentów nie można w sposób jednoznaczny potwierdzić faktu dostarczenia towaru, dowodem może być inny dokument wskazujący, że nastąpiła dostawa wewnątrz wspólnotowa (art. 42 ust. 11).

W razie niemożności spełnienia wszystkich ustalonych warunków przez ustawodawstwo państwa członkowskiego w tym zakresie, podatnik winien naliczyć i rozliczyć podatek na terytorium państwa członkowskiego, z którego dokonuje dostawy towarów, według stawki obowiązującej na te towary w tym państwie.

Załączniki :

art. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
art. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
art. 20 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
art. 22 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
art. 42 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
wzór CMR międzynarodowy samochodowy list przewozowy
druk VAT 7 deklaracja dla podatku od towarów i usług
druk VAT UE informacja podsumowująca o dokonanych wewnątrz wspólnotowych dostawach / nabyciach towaru
druk VAT UE/A informacja o wewnątrz wspólnotowych dostawach towaru
druk VAT UE/B informacja o wewnątrz wspólnotowych nabyciach towaru

Art. 7.
1. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:
1) przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów
w zamian za odszkodowanie;
2) wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej
umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży
na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
prawo własności zostanie przeniesione;
3) wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem,
jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4) wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli
komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5) ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie
spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego
lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe
prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej
odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu
oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności
domu jednorodzinnego.
2. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie
przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż
związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:
1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
prawnych, członków stowarzyszenia;
2) wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny
- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych prezentów o małej wartości i próbek,
jeżeli ich przekazanie (wręczenie) wiązało się bezpośrednio z prowadzonym przez podatnika
przedsiębiorstwem.
4. Przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane
(wręczane) przez podatnika jednej osobie towary o łącznej wartości nieprzekraczającej
w roku podatkowym 50 zł, przy czym łączna wartość prezentów w roku podatkowym
nie może być wyższa niż 0,125% wartości sprzedaży opodatkowanej podatnika w poprzednim
roku podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6.
5. W przypadku gdy podatnik w poprzednim roku podatkowym wykonywał czynności
opodatkowane w okresie krótszym niż 12 miesięcy, ale nie krótszym niż 1 miesiąc,
łączna wartość prezentów w roku podatkowym nie może być wyższa niż 0,125% iloczynu
liczby 12 oraz średniej miesięcznej wartości sprzedaży opodatkowanej w pełnych
miesiącach, w których podatnik wykonywał czynności opodatkowane w poprzednim
roku podatkowym.
6. W przypadku gdy podatnik w poprzednim roku podatkowym nie wykonywał czynności
opodatkowanych lub wykonywał je w okresie krótszym niż 1 miesiąc, łączna wartość
prezentów w roku podatkowym nie może być wyższa niż 0,125% iloczynu liczby pełnych
miesięcy pozostałych w danym roku podatkowym oraz wartości sprzedaży opodatkowanej
za pierwszy pełny miesiąc, w którym podatnik w danym roku podatkowym
wykonał czynności opodatkowane. Jeżeli podatnik w danym roku wykonuje czynności
opodatkowane w okresie krótszym niż 1 miesiąc, do wyliczenia łącznej wartości prezentów,
o której mowa w zdaniu pierwszym, przyjmuje się odpowiednio wartość średniej
dziennej sprzedaży opodatkowanej oraz liczbę dni pozostałych w danym roku podatkowym.
7. Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się najmniejszą ilość towaru pobraną z
dużej partii, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne
i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych
(wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter
handlowy.
8. W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób,
że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy,
uznaje się, że dostawy towarów dokonał każdy z podmiotów biorących udział
w tych czynnościach.
9. Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o
których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami
o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz
umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty.

Art. 13.
1. Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie
się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w
art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem
ust. 2-8.
2. Przepis ust. 1 stosuje się, pod warunkiem że nabywca towarów jest:
1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji
wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
kraju;
2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana
na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa
członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem
podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa
członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2,
jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe zharmonizowane, które, zgodnie
z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy
są nowe środki transportu.
3. Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez
podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego
przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego
przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również
w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium
kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć czynnościom wykonywanym
przez niego jako podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego.
4. Przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3, przez podatnika, o którym mowa w
art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w
przypadku gdy:
1) towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego,
dla których miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium państwa
członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez
tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;
2) przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium
kraju;
3) towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie
transportu pasażerskiego wykonywanego na terytorium Wspólnoty z przeznaczeniem
dokonania ich dostawy przez tego podatnika na pokładach tych pojazdów;
4) towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika, pod warunkiem
że podatnik posiada dokument celny potwierdzający rozpoczęcie procedury
wywozu na terytorium kraju, jeżeli wywóz z terytorium Wspólnoty jest potwierdzany
przez urząd celny wyjścia na terytorium państwa członkowskiego innym niż
terytorium kraju;
5) towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której
mowa w ust. 1 i 2, dokonanej przez tego podatnika, jeżeli przemieszczenie towarów
następuje na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa
członkowskiego, do którego dokonywana jest ta wewnątrzwspólnotowa dostawa
towarów;
6) na towarach mają zostać wykonane usługi na terytorium państwa członkowskiego
innym niż terytorium kraju, na rzecz tego podatnika, pod warunkiem że towary po
wykonaniu tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju;
7) towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym
niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, w celu świadczenia
usług przez tego podatnika;
8) towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium państwa
członkowskiego innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące,
pod warunkiem że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego z
uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony od cła.
5. W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 4, przemieszczenie towarów
uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
6. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest
podatnik, o którym mowa w art. 15, który zgłosił zamiar dokonywania wewnątrzwspólnotowych
dostaw towarów i został zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z
art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7.
7. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje również wówczas, gdy dokonującymi
dostawy towarów są inne niż wymienione w ust. 6 podmioty, jeżeli przedmiotem
dostawy są nowe środki transportu.
8. Za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów nie uznaje się dostawy towarów, o których
mowa w art. 83 ust. 1 pkt 1, 3, 6, 10 i 18.

Art. 20.
1. W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, z zastrzeżeniem ust. 2-4.
2. W przypadku gdy przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.
3. Jeżeli przed dokonaniem dostawy, o której mowa w ust. 1, otrzymano całość lub część ceny, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej otrzymanie całości lub części ceny.
4. W przypadku, o którym mowa w art. 13 ust. 5, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ustania okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 4.
5. W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.
6. W przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.
7. Przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do faktur wystawianych przez podatnika podatku od wartości dodanej potwierdzających otrzymanie przez niego od podatnika całości lub części należności przed dokonaniem dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju.
8. W przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 2, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ustania okoliczności, o których mowa w art. 12 ust. 1.
9. W przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia nowych środków transportu obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania tych towarów, nie później jednak niż z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej.

Art. 22.
1. Miejscem dostawy towarów jest w przypadku:

23
1) towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich
nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie
rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy;
2) towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez
niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz
- miejsce, w którym towary są instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację
lub montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego
lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem;
3) towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują
się w momencie dostawy;
4) dostawy towarów na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie części
transportu pasażerów wykonywanej na terytorium Wspólnoty - miejsce rozpoczęcia
transportu pasażerów.
2. W przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru w ten sposób,
że pierwszy z nich wydaje ten towar bezpośrednio ostatniemu w kolejności nabywcy,
przy czym towar ten jest wysyłany lub transportowany, to wysyłka lub transport
tego towaru jest przyporządkowana tylko jednej dostawie; jeżeli towar jest wysyłany
lub transportowany przez nabywcę, który dokonuje również jego dostawy, przyjmuje
się, że wysyłka lub transport jest przyporządkowana dostawie dokonanej dla tego nabywcy,
chyba że nabywca ten udowodni, że wysyłkę lub transport towaru należy zgodnie
z zawartymi przez niego warunkami dostawy przyporządkować jego dostawie.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dostawę towarów, która:
1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia
wysyłki lub transportu towarów;
2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
4. W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium
państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika, który również jest
podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium kraju.
5. Na potrzeby określenia miejsca świadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 4:
1) przez część transportu pasażerów wykonaną na terytorium Wspólnoty rozumie się
część transportu zrealizowanego bez zatrzymania na terytorium państwa trzeciego,
od miejsca rozpoczęcia transportu pasażerów do miejsca zakończenia transportu
pasażerów;
2) przez miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów rozumie się przewidziane pierwsze
na terytorium Wspólnoty miejsce przyjęcia pasażerów na pokład, w tym również
po odcinku podróży poza terytorium Wspólnoty;
3) przez miejsce zakończenia transportu pasażerów rozumie się przewidziane ostatnie
na terytorium Wspólnoty miejsce zejścia z pokładu pasażerów, którzy zostali na
niego przyjęci na terytorium Wspólnoty, w tym również przed odcinkiem podróży
poza terytorium Wspólnoty;
4) w przypadku podróży w obie strony, odcinek powrotny transportu uznaje się za
transport oddzielny.
6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia, może
określić rodzaje dokumentów lub wzór dokumentu, na podstawie których wysyłkę lub
24
transport towarów przyporządkowuje się zgodnie z ust. 2 danej transport towarów przyporządkowuje się zgodnie z ust. 2 danej dostawie towarów,
uwzględniając:
1) specyfikę dokumentowania określonego rodzaju wysyłki lub transportu towarów;
2) potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;
3) stosowane techniki rozliczeń.

Art. 42.
1. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku
0%, pod warunkiem że:
1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany
dla podatku od wartości dodanej i podał ten numer oraz swój numer, o którym
mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2) podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o
którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
kraju.
2. Warunki, o których mowa w ust. 1 pkt 1, uznaje się za spełnione również wówczas, gdy
nie są spełnione wymagania w zakresie:
1) nabywcy - w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 2 pkt 3 i 4;
39
2) dokonującego dostawy - w przypadku, o którym mowa w art. 16.
3. Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
innym niż terytorium kraju:
1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego
inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany
przewoźnikowi (spedytorowi);
2) kopia faktury dostawy;
3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku;
4) dokument potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
członkowskiego innym niż terytorium kraju
- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
4. W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego
nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik
oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument
zawierający co najmniej:
1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika
dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
2) adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby
lub miejsca zamieszkania nabywcy;
3) określenie towarów i ich ilości;
4) potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt
1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
kraju;
5) rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary lub
numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.
5. W przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez użycia innego
środka transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w
ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową
identyfikację podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz nowego środka
transportu, w szczególności:
1) dane dotyczące podatnika i nabywcy;
2) dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy
środek transportu;
3) datę dostawy;
4) podpisy podatnika i nabywcy;
5) oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju
w terminie 14 dni od dnia dostawy;
2) dokonującego dostawy - w przypadku, o którym mowa w art. 16.
3. Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
innym niż terytorium kraju:
1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego
inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany
przewoźnikowi (spedytorowi);
2) kopia faktury dostawy;
3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku;
4) dokument potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
członkowskiego innym niż terytorium kraju
- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
4. W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego
nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik
oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument
zawierający co najmniej:
1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika
dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
2) adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby
lub miejsca zamieszkania nabywcy;
3) określenie towarów i ich ilości;
4) potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt
1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
kraju;
5) rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary lub
numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.
5. W przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez użycia innego
środka transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w
ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową
identyfikację podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz nowego środka
transportu, w szczególności:
1) dane dotyczące podatnika i nabywcy;
2) dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy
środek transportu;
3) datę dostawy;
4) podpisy podatnika i nabywcy;
5) oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju
w terminie 14 dni od dnia dostawy;
2) dokonującego dostawy - w przypadku, o którym mowa w art. 16.
3. Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
innym niż terytorium kraju:
1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego
za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary
zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego
inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany
przewoźnikowi (spedytorowi);
2) kopia faktury dostawy;
3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku;
4) dokument potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
członkowskiego innym niż terytorium kraju
- z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
4. W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego
nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik
oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument
zawierający co najmniej:
1) imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika
dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
2) adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby
lub miejsca zamieszkania nabywcy;
3) określenie towarów i ich ilości;
4) potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt
1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
kraju;
5) rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary lub
numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.
5. W przypadku wywozu przez nabywcę nowych środków transportu bez użycia innego
środka transportu (przewozowego) podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w
ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający dane umożliwiające prawidłową
identyfikację podatnika dokonującego dostaw i nabywcy oraz nowego środka
transportu, w szczególności:
1) dane dotyczące podatnika i nabywcy;
2) dane pozwalające jednoznacznie zidentyfikować przedmiot dostawy jako nowy
środek transportu;
3) datę dostawy;
4) podpisy podatnika i nabywcy;
5) oświadczenie nabywcy o wywozie nowego środka transportu poza terytorium kraju
w terminie 14 dni od dnia dostawy;
6) pouczenie nabywcy o skutkach niewywiązania się z obowiązku, o którym mowa w
pkt 5
- zwany dalej „dokumentem wywozu”.
6. Dokument wywozu podatnik wystawia w każdym przypadku, w którym ma zastosowanie
art. 106 ust. 6.
7. Dokument wywozu wypełnia się w trzech egzemplarzach, z których: jeden wydawany
jest nabywcy, drugi - podatnik pozostawia w swojej dokumentacji, trzeci - podatnik
przesyła wraz z fakturą, o której mowa w art. 106 ust. 6, do właściwej jednostki w
urzędzie obsługującym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, która na
podstawie odrębnych przepisów dokonuje wymiany z innymi państwami członkowskimi
informacji o podatku oraz o podatku od wartości dodanej, zwanej dalej „biurem
wymiany informacji o podatku VAT”.
8. W przypadku przekroczenia terminu, o którym mowa w ust. 5 pkt 5, nabywca nowego
środka transportu jest obowiązany pierwszego dnia po upływie tego terminu do zapłaty
podatku od dokonanej na jego rzecz dostawy tego środka transportu.
9. Kwotę podatku zapłaconego zgodnie z ust. 8 zwraca się na wniosek nabywcy nowego
środka transportu, w przypadku gdy nowy środek transportu zostanie wywieziony na terytorium
państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju i tam zostanie zarejestrowany,
jeżeli podlega obowiązkowi rejestracji, przy czym nabywca ma obowiązek udowodnić
na podstawie posiadanych dokumentów wywóz tego środka transportu i jego
zarejestrowanie. Podatek zwraca urząd skarbowy, który pobrał ten podatek.
10. W przypadku gdy nabywca, o którym mowa w ust. 5, przed zarejestrowaniem nowego
środka transportu na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju
dokona dostawy tego środka transportu na terytorium kraju, od czynności tej podatek
nalicza i rozlicza nabywca środka transportu, który rejestruje ten środek transportu na
terytorium kraju.
11. W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie
dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego
innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2,
mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa,
w szczególności:
1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania.
12. Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed złożeniem
deklaracji podatkowej za dany okres, podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której
mowa w art. 109 ust. 3, jako dostawę na terytorium kraju.
13. Otrzymanie przez podatnika dowodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w terminie późniejszym
niż określony w ust. 12 upoważnia podatnika do dokonania korekty złożonej
deklaracji podatkowej oraz informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust.
1, w której wykazał dostawę towarów.
14. Przepisy ust. 1-4 i 11-13 stosuje się odpowiednio do wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów, o której mowa w art. 13 ust. 3.
15. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia,
inny niż ustalony w ust. 3-11 sposób dokumentowania wywozu towarów z terytorium
kraju i dostarczenia ich nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne
niż terytorium kraju, uwzględniając:
1) konieczność odpowiedniego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów i identyfikacji czynności dokonanych przez grupy podatników;
2) potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;
3) specyfikę niektórych rodzajów usług transportowych.
16. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając:
1) konieczność odpowiedniego dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy
towarów i identyfikacji czynności dokonanych przez grupy podatników;
2) potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku;
3) potrzebę zapewnienia prawidłowej wymiany informacji dotyczących nowych środków
transportu zgodnie z odrębnymi przepisami.

Comments are closed.