HISTORIA MYŚLI EKONOMICZNEJ

Historia myśli ekonomicznej wyjaśnia powstanie i rozwój teorii dotyczącej życia gospodarczego na przestrzeni całych dziejów ludzkości. Historia myśli ekonomicznej krytycznie ocenia stosowane metody badań, wykrywa rok poszczególnych teorii dla rozwoju nauki ekonomii.
Historia myśli ekonomicznej, to historia ekonomii, która stała się nauką. Powstała w XVIII w., ale w oparciu o dorobek myśli ekonomicznej.
W Starożytności i w Średniowieczu rozważania na tematy gospodarcze nie miały charakteru samodzielnego, prowadzono je na marginesie rozważań o charakterze filozoficznym, etycznym i prawnym. Ówcześni pisarze nie dostrzegali, że życiem gospodarczym rządzą odrębne prawa. Myśl ekonomiczna wyodrębniła się z tych rozważań dopiero wraz z rozwojem kapitalizmu, gdyż związane z tym bogactwo, złożoność zjawisk ekonomicznych umożliwiły poszukiwanie prawidłowości rządzących gospodarką.
Na przełomie XV i XVI w. rozwinął się pierwszy samodzielny kierunek myśli ekonomicznej – merkantylizm – pozbawiony rozważań o charakterze religijnym, co było typowe dla okresu średniowiecza. W okresie średniowiecza oceniano zjawiska ekonomiczne przez pryzmat religii.
W połowie XVIII w. we Francji narodził się fizjokratyzm. Kierunek ten uważany jest za pierwszą szkołę nauki ekonomii, to fizjokraci jako pierwsi stwierdzili istnienie obiektywnych praw ekonomicznych czyli związków, które kształtują się między wielkościami ekonomicznymi.
W oparciu o dorobek myśli ekonomicznej, a zwłaszcza merkantylistów i fizjokratów ukształtowała się w
XVIII w .Szkoła Klasyczna, w ekonomii której przedstawiciele A. Smith i D. Ricardo stali się twórcami nauki ekonomii. Opracowali oni pierwsze całościowe, teoretyczne systemy ekonomiczne dające początek nauki ekonomii. Całościowe, bo obejmujące ogół problemów ekonomicznych czyli zagadnienia produkcji, podziału, wymiany i konsumpcji. Teoretyczne, bo oparte na prawach ekonomicznych.

Comments are closed.