Cechy specyficzne rynku nieruchomości

Cechy specyficzne rynku nieruchomości
1. Ograniczoność podaży – ilość oferowanych do sprzedaży nieruchomości jest zdeterminowana ich zasobami, długim cyklem inwestycyjnym oraz ograniczoną elastycznością cenową.
2. Komplementarność popytu – wysoki popyt na nieruchomość budynkową wywołuje wzrost popytu na nieruchomości gruntowe, równocześnie wysokie ceny nieruchomości gruntowych powodują spadek popytu na nieruchomości obiektowe.
3. Jest rynkiem heterogenicznym – charakteryzuje się bowiem różnorodnością przedmiotu wymiany z punktu widzenia kierunków inwestowania, formy i sposobu użytkowania nieruchomości, charakteru otrzymywanych korzyści oraz form własności.
4. Tezauryzacyjny charakter transakcji kupna – sprzedaży – nabywanie nieruchomości jest jedną z form lokowania kapitału lub raczej realizowania oszczędności.
5. Uwarstwiony popyt – ponieważ nieruchomości spełniają różne funkcje to lokowanie kapitału w nieruchomości podporządkowane jest różnym celom. Realizacja tych celów równocześnie może prowadzić i najczęściej prowadzi do nawarstwiania się popytu w kolejnych okresach czasu z racji niedostosowania tego popytu do podaży.
6. Charakteryzuje się nieracjonalnymi zachowaniami podmiotów na tym rynku – podejmowane decyzje mogą się wydawać lub faktycznie są nieracjonalne z punktu widzenia możliwości zagospodarowania nieruchomości w danych okolicznościach ekonomicznych i społecznych.
7. Dwoistość występowania nieruchomości w transakcji kupna – sprzedaży.
8. Wysoka rozpiętość cen, wysoka wartość jednostkowa nieruchomości – z reguły zakup czy sprzedaż nieruchomości gruntowych czy obiektowych wymaga dysponowania znacznymi zasobami finansowymi ze względu na relatywnie wysoką cenę, z reguły każdej nieruchomości. Znacząca rozpiętość cen przy wysokich cenach wynika ze zróżnicowania przedmiotu obrotu, braku substytucyjności, braku porównywalności oraz niedoskonałości metod wyceny.
9. Ma charakter lokalny – jest umiejscowiona podaż i mobilny popyt, stąd też wynika kolejna specyfika tego rynku, mianowicie sporadyczność równowagi na tym rynku, zwłaszcza w krótkich okresach czasu. Wiąże się to m.in. z faktem, że na tym rynku jest w miarę sztywna podaż i giętki popyt.
10. Rynek ten charakteryzuje się trudnym wejściem i trudnym wyjściem – bowiem charakteryzuje się wysokim ryzykiem płynności kapitału, czyli trudnościami zamiany jednej formy kapitału na inną formę.
11. Ograniczony przepływ informacji – jest to związane z relatywną rzadkością zawieranych transakcji i ich poufnością.
12. Złożoność procesów decyzyjnych obrotu nieruchomościami – w podejmowaniu decyzji kupna – sprzedaży lub innych form obrotu oraz w określani warunków oferowanych, angażuje się wielu uczestników rynku, a przede wszystkim różnego rodzaju instytucji o charakterze osób fizycznych i prawnych oraz sektora uspołecznionego.
13. Eliminacja kanałów dystrybucji fizycznych – wynika to z faktu, iż głównym strumieniem marketingowym jest przepływ tytułów własności, współwłasności, dysponowania, użytkowania, a z punktu widzenia fizycznego nie występują procesy logistyczne.
14. Współzależność marketingu nieruchomości w marketingu terytorialnym – w wyniku działam marketingowych na rynek nieruchomości silny wpływ wywiera program marketingowy miast i regionów.
15. Współzależność marketingu nieruchomości i marketingu usług towarzyszących – na wyniki marketingowe firm na rynku nieruchomości wywiera marketing firm różnego rodzaju usług doradczych, finansowych itp. itd. Generalnie w otoczeniu kooperacji z tym rynkiem znajdują się następujące rynki usług: merketingowych, budowlano – montażowych, finansowych, ochroniarskich, zarządczych, doradczych, geodezyjnych, prawniczych, projektowych, pośredniczących.
16. Powszechność regulacji prawnych – zdecydowana większość procesów rynkowych w różnych ich wymiarach podlega określonej regulacji prawnej; dotyczy to każdego rodzaju nieruchomości.
17. Potrzeba występowania na tym rynku instytucji różnego rodzaju – które najczęściej różnią się od instytucji pośredniczących na innych rodzajach rynków. Tylko na rynku nieruchomości występują takie instytucje rynkowe w znaczeniu podmiotowym jak np. biura nieruchomości czy też instytucje rynkowe w sensie funkcjonalno – czynnościowym jak np. księga wieczysta.
18. Wymaga on znacznego interwencjonizmu państwowego –

Comments are closed.