Instytucje rynku nieruchomości.

Instytucje rynku nieruchomości.
W swojej istocie są jakby pochodną instytucji z różnych dziedzin działalności gospodarczej i nie tylko. Należy je traktować jako pochodne tychże instytucji funkcjonujących w sferze zarządzania, w sferze gospodarowania, sferze nauk społecznych itp. Samo pojęcie instytucji jest stosowane w takim rozumieniu w różnych dziedzinach działalności gospodarczej. Pojęcie to jest stosowane dla różnego rodzaju zakładów publicznych, urzędów, a także zespołu norm prawno – obyczajowych, a dotyczących organizacji jakiejś dziedziny działalności gospodarczej. W ramach … instytucja jest określana jako rzeczy zorganizowane, złożone z ludzi a połączone jakąś wiązką wspólnych celów wraz z określonymi zasobami, których te zespoły ludzkie używają, użytkują w swoim działaniu. Takie podejście do instytucji ma pewien wyraz prakseologiczny. W naukach społecznych instytucja jest rozumiana jako zorganizowane grupy, wyposażone we wspólne, trwałe układy norm i dóbr; to inaczej grupa ludzi zjednoczonych dla realizacji prostych lub bardziej złożonych czynności, a posiadająca określone zasoby materialne, wyposażenie techniczne; grupa zorganizowana z określonymi przepisami prawnymi i zwyczajowymi, ujętymi jako prawo, zasada przy spełnianiu określonych celów, zadań, które ta grupa sobie wyznacza. Jeśli chodzi o nauki ekonomiczne, to instytucja wywodzi się przede wszystkim z kierunku określanego jako instytucjonalizm, powstałego w latach 30-tych XX w. jako jeden z podstawowych kierunków amerykańskiej myśli ekonomicznej. Głównym przedstawicielem tego kierunku był Thorsten Veblen, który twierdził że system ekonomiczno – społeczny jest niczym innym jak zbiorem różnego rodzaju instytucji, przy czym sama instytucja to zespół norm i zasad postępowania obowiązujących i występujących w systemach ekonomicznych. W praktyce prawniczej, z którą związane jest pojęcie instytucji, ta ostatnia jest rozumiana jako pewien zespół przepisów prawnych regulujących określoną dziedzinę stosunków społecznych. Pojęciem pochodnym instytucji, a definiowanym na gruncie nauk z zakresu rynku, jest instytucja rynku. Bardzo często ta instytucja rynkowa jest określana jako wyspecjalizowana jednostka społeczna i / lub gospodarcza, tworząca pewną zorganizowaną całość realizującą określony zakres działań w procesie kupna – sprzedaży towarów, produktów, usług, zgodnie z obowiązującym zespołem przepisów prawnych lub norm obyczajowych. Takie podejście do instytucji wyraźnie akcentuje podmiotowe podejście do instytucji rynkowych, przy czym zwraca się tutaj uwagę na cele, normy i organizację instytucji rynkowych. Innym, alternatywnym do podmiotowego podejścia wyrażenia istoty instytucji rynkowych, jest określenie tych ostatnich jako zorganizowanego zespołu działań o charakterze formalnym i nieformalnym, mającego na celu regulowanie zachowań procesów kupna – sprzedaży. To ujęcie instytucji rynku w ogóle, eksponuje formalno – czynnościowy aspekt instytucji rynkowych. Bardzo często pod pojęciem instytucji rynkowych rozumie się organizacje lub osoby, za pośrednictwem których dokonuje się przepływ od producenta do finalnych odbiorców różnych strumieni, a głównie produktów. W tych strumieniach można wyróżnić negocjacje, informacje oraz przygotowanie i obsługę przemieszczania produktów, świadomych usług, a zatem instytucje rynkowe to nie tylko jednostki gospodarcze za pośrednictwem których odbywa się (dokonuje się) fizyczny przepływ produktów, ale również pewien zorganizowany sposób działania i regulacje, których celem jest przeprowadzenie transakcji na rynku. Ponadto powyższe podejście do instytucji rynkowych wskazuje, że instytucje te nie odnoszą się wyłącznie o rynku zorganizowanego, a to ostatnie stwierdzenie ma szczególne znaczenie do instytucji rynkowych w sferze nieruchomości. Ma to znaczenie, bo brak jest w sferze nieruchomości fizycznego przepływu przedmiotu rynku, natomiast jest to strumień przepływu różnych wiązek praw między zbywającymi a nabywcami. Po drugie to nie tylko akty kupna – sprzedaży, ale szereg innych form obrotu prawami własności i użytkowania, a zwłaszcza tymi transakcjami które mają charakter wymierny. Mianowicie instytucje rynkowe nie tylko pośredniczą między zbywającymi a nabywcami w celu ułatwienia przeprowadzenia transakcji, ale instytucje to również organizacje zajmujące się z urzędu obsługą prawną, fiskalną, katastralną podmiotów uczestniczących w procesie nabycia i / lub zbycia nieruchomości. Na rynku nieruchomości instytucje rynkowe to zorganizowane jednostki w ramach administracji państwowej; jednostki gospodarcze i społeczne tworzące pewien system, którego celem jest poprzez podejmowanie czynności, umożliwienie i zrealizowanie transakcji przez podmioty podejmujące decyzje nabycia lub zbycia nieruchomości zgodnie z obowiązującymi zasadami oraz normami prawnymi i obyczajowymi, przy czym tak ujęte instytucje spełniają swoje funkcje zarówno przy zawieraniu transakcji rynkowych, jak i nierynkowych. Całość instytucji występujących na rynku nieruchomości można poddawać analizie oceny wg różnych przekrojów. I tak mając na względzie istotę i charakter instytucji, należy wyróżnić instytucje rynkowe w znaczeniu podmiotowym i w znaczeniu prawno – funkcjonalnym. Instytucje rynkowe w znaczeniu podmiotowym tworzą grupę zorganizowanych jednostek wykonujących w całości przynależne im czynności i funkcje w procesie obsługi podmiotów występujących na rynku nieruchomości. Natomiast instytucje rynkowe w znaczeniu prawno – funkcjonalnym to pewne zespoły norm prawnych i obyczajowych występujących w postaci zasad postępowania, instrumentów i mechanizmów regulujących procedury obrotu nieruchomościami. Instytucje rynku nieruchomości możemy również podzielić na te które mają charakter podmiotów gospodarczych, a zatem prowadzą działalność na własny rachunek, osiągają dochody z tytułu świadczonych usług, a do których należą np. notariaty, pośrednictwa itp. Drugą grupę stanowią instytucje które nie są podmiotami gospodarczymi, a jedynie wyodrębnionymi jednostkami administracji państwowej różnego szczebla, jak Izby Skarbowe, sąd, Kataster itp. Występujące też na rynku instytucje można również podzielić na obligatoryjne i nieobligatoryjne. Obligatoryjne to te bez których nie ma możliwości przeprowadzenia transakcji zarówno o charakterze rynkowym, jak i nierynkowym. Nieobligatoryjne to te które ułatwiają przeprowadzenie transakcji, ale nie ma wyboru bezwzględnego ich uczestnictwa w procedurach obrotu. Ze względu na charakter wykonywanych czynności instytucje rynku nieruchomości można podzielić na instytucje pośredniczące w obrocie nieruchomościami, instytucje prawne, instytucje rejestrowe i informacyjne, instytucje podatkowe, instytucje finansowo – kredytowe, instytucje ubezpieczeniowe, instytucje kontrolne, instytucje ochrony uczestników rynku nieruchomości, instytucje naukowo – badawcze, instytucje doradcze i instytucje wyceny kapitału.

Comments are closed.