Ekonomika ochrony środowiska

Ekonomika ochrony środowiska zaliczana jest do ekonomik szczegółowych i dostarcza przede wszystkim wiedzy na temat wzajemnych związków i zależności jakie zachodzą pomiędzy środowiskiem naturalnym, działalnością gospodarczą człowieka. Dostarcza również informacji na temat konsekwencji ekonomicznych kształtowania się tych relacji oraz instrumentów stosowanych przez politykę kształtowania i ochrony środowiska.
Ekonomika ochrony środowiska jest to dziedzina o ekonomicznych aspektach ochrony środowiska.
Środowisko naturalne – tworzy zespół elementów przyrodniczych w skład, których zalicza się:
- Przestrzeń geograficzna łącznie z glebą,
- Zasoby mineralne (surowce energetyczne),
- Zasoby wodne,
- Zasoby biotyczne (flora, fauna),
- Wartości krajobrazowe, estetyczne.

Ekologia, to jedna z nauk, która jest bardzo ściśle powiązana z ekonomiką ochrony środowiska.
Ekologia nauka przyrodnicza, badająca wzajemne stosunki, jakie zachodzą pomiędzy organizmami, a otaczającym je środowiskiem.

Sozologia – jest to nauka o przyczynach i skutkach przemian zachodzących w układach przyrodniczych w wyniku działalności gospodarczej człowieka oraz o skutecznych sposobach zapobiegania ujemnym następstwom tej działalności.

Sozotechnika – nauka o ochronie środowiska za pomocą techniki.

Inżynieria środowiskowa (sanitarna) – nauka o metodach i środkach technicznych zapewniających odpowiednie warunki życia i pracy, głównie poprzez odpowiednie kształtowanie budownictwa komunalnego i przemysłowego oraz przeciwdziałanie zanieczyszczeniu i degradacji środowiska.

Ekosystem (system ekologiczny) – układ przyrodniczy obejmujący dwa zasadnicze elementy:
- Biocenozę – wielogatunkowe środowisko roślin i zwierząt, świat ożywiony
- Biotop – materialne środowisko ich życia

Społeczeństwo + Środowisko = Zamknięty System

Pierwsze symptomy globalnego kryzysu środowiska zastosowano w końcu lat 60 – tych XX wieku.
25. 05. 1969 rok – raport sekretarza generalnego ONZ Uthant’a na sesji zgromadzenia ogólnego Narodów Zjednoczonych, raport nosił tytuł „Człowiek i środowisko”, w raporcie tym scharakteryzowano pojęcie kryzysu środowiska. W raporcie tym po raz pierwszy użyto termin ochrona środowiska (enuironmental protection).

Ochrona środowiska – świadoma i celowa działalność człowieka ukierunkowana na zaspokojenie jego potrzeb bytowych w sposób racjonalny tzn.
1. Działalność zmniejszająca do minimum zanieczyszczenie środowiska
2. Nienaruszająca naturalnej równowagi biologicznej
3. Stwarzająca warunki do odbudowy tego środowiska

Comments are closed.