NAJWAŻNIEJSZE ETAPY ROZWOJU POLITYKI REGIONALNEJ

NAJWAŻNIEJSZE ETAPY ROZWOJU POLITYKI REGIONALNEJ

- Decydującym dla budowania finansowych podstaw europejskiej polityki regionalnej stał się rok 1972, w którym nadano „wymiar regionalny” dwóm funduszom budżetowym, działającym na mocy Traktatu Rzymskiego- Europejskiemu Funduszowi Społecznemu (EFS) oraz Europejskiemu Funduszowi Orientacji i Gwarancji Rolnej – EFUiGR (EAGGF)- Sekcji Orientacji
- Zmiany dotyczące wykorzystania obu funduszy były następstwem decyzji podjętych na szczycie paryskim, który odbył się w tym samym roku, na którym zalecono również utworzenie odrębnego funduszu regionalnego
- Fundusz ten powstał w 1975 r. jako Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego – ERFF (ERDF - European Regional Development Fund) i początkowo przekazywał środki w s[sposób równomierny do krajów członkowskich celem wsparcia ich własnej polityki regionalnej
- Pierwsza istotna reforma EFRR została podjęta w roku 1979, kiedy to 5% budżetu tego Funduszu zostało wydzielone na finansowanie polityki rozwoju regionalnego na poziomie Komisji Europejskiej
- Istotne zmiany w dziedzinie polityki regionalnej dokonały się po przyjęciu Jednolitego Aktu Europejskiego w 1986 (wszedł w życie w 1987r.). Do Traktatu Rzymskiego została dodana nowa część TYTUŁ XVII (dawny XIV) SPÓJNOŚĆ GOSPODARCZA I SPOŁECZNA, w którym stwierdzono, że „W celu wspierania harmonijnego rozwoju całej Wspólnoty, rozwija ona i prowadzi działania służące wzmocnieniu jej spójności gospodarczej i społecznej. W szczególności Wspólnota zmierza do zmniejszenia dysproporcji w poziomach rozwoju różnych regionów oraz zacofania regionów lub wysp najmniej uprzywilejowanych, w tym stref wiejskich”. (Art. 158 (dawny art. 130a).
- Najważniejszą reformę przeprowadzono w 1988r.
- Rozwiązania przyjęte w 1988r. określiły zasady polityki regionalnej końca lat 90-tych. Do najważniejszych z nich można zaliczyć:
- Zwiększenie wielkości środków przeznaczonych z budżetu Unii Europejskiej na rozwój regionalny, przez co stała się ona drugą, co do wielkości po Wspólnej Polityce Rolnej, propozycją budżetową UE
- Zintegrowanie programowania wszystkich Funduszy Strukturalnych
- Zasadę wieloletniości programowania środków przeznaczonych na politykę rozwoju regionalnego
- Określenie rodzajów obszarów problemowych oraz precyzyjnych kryteriów och identyfikacji (wyróżnienie tzw. Celów)
- Określenie procedur programowania rozwoju regionalnego
- Wprowadzenie nowej kategorii przedsięwzięć – Inicjatyw Wspólnoty
- W 1993 r. po raz kolejny zreformowano Fundusze Strukturalne:
- Zwiększono środki przeznaczone na politykę regionalną.
- Utrwalono zasadę wieloletniego programowania.
- Utworzono czwarty Fundusz Strukturalny- Finansowy Instrument Wsparcia Rybołówstwa (FIFG) Financial Instrument for Fisheries Guidance
- Zwiększono rolę Inicjatyw Wspólnoty.
- W 1994 r. na mocy Traktatu z Maastricht utworzono Fundusz Spójności (kohezyjny) jako podstawowy instrument finansowy służący osiągnięciu ekonomicznej i społecznej spójności Unii Europejskiej w aspekcie monetarnym i ekonomicznym. Nie jest on jednak zaliczany do Funduszy Strukturalnych.
- Na mocy Traktatu z Maastricht powołano również Komitet Regionów, który rozpoczął swą działalność w 1994 r. i jest organem doradczym Rady UE
- Najważniejsza jak dotychczas zmiana w europejskiej polityce regionalnej dokonała się podczas szczytu Rady Europejskiej ( Berlin 1999 r.). Przyjęto kompleksową reformę finansów Unii wynikającą z przygotowanego dwa lata wcześniej dokumentu Agenda 2000. Przyjęte wówczas zasady obowiązuje do końca 2006 r.
- Minimalny poziom montażu finansowego środków europejskich ze strony państw beneficjantów, który został utrzymany na poziomie 25% oznacza, że każde 3 euro z Unii Europejskiej musi zostać uzupełnione o co najmniej 1 euro ze strony kraju beneficjenta.
- Zwiększono koncentrację środków poprzez zmniejszenie liczby celów z 7 do 3 i ograniczenie ilości Inicjatyw Wspólnotowych z 13 do 4.

Comments are closed.