Opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne

Opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne
Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ, składka na ubezpieczenie zdrowotne podlega odliczeniu:
• od podatku dochodowego od osób fizycznych - na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w wysokości 7,75% podstawy wymiaru,
• od zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu dochodów osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą oraz przez osoby duchowne - na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tj. w wysokości 7,75% podstawy wymiaru.
Jeżeli składka na ubezpieczenie zdrowotne obliczona przez płatnika, o którym mowa w art. 27 ust. 1-11 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ, jest wyższa od zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, składkę obliczoną za poszczególne miesiące obniża się do wysokości tej zaliczki, zgodnie z art. 25 ust. 1 tej ustawy.
Przepisu art. 25 ust. 1 nie stosuje się, gdy podstawę obliczenia składki na ubezpieczenie zdrowotne stanowi:
• przychód ubezpieczonego wolny od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego płatnik nie oblicza zaliczki na ten podatek,
• przychód ubezpieczonego zwolniony od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego oprocentowania lub innych umów międzynarodowych, od którego płatnik nie odlicza zaliczki na ten podatek, w stosunku do ubezpieczonych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i 15 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ,
• kwota stanowiąca równowartość ekwiwalentu pieniężnego za urlop wypoczynkowy, przysługująca na podstawie odrębnych przepisów osobom, o których mowa w art. 18 ust. 12 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych,
• przychód ubezpieczonego wolny od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 74 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od którego płatnik nie oblicza zaliczki na ten podatek, w stosunku do ubezpieczonych, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 15 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ.
W takim przypadku płatnik przekazuje do ZUS całą składkę na ubezpieczenie zdrowotne, obliczoną zgodnie z przepisami ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ.
Jeśli ubezpieczony, który podlega obowiązkowo ubezpieczeniu zdrowotnemu na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ, jest równocześnie osobą, o której mowa w art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzn. mającą stałe miejsce zamieszkania na terytorium Polski) i osiąga dochody poza granicami Polski - w kraju, z którym nasze państwo nie zawarło umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, to płaci w Polsce podatek także od dochodów osiąganych za granicą. W takim przypadku stosuje się przepis art. 25 ust. 1 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ, co oznacza, że składka musi być odprowadzona do ZUS do wysokości zaliczki na podatek dochodowy. Okres zatrudnienia takiego pracownika za granicą (powyżej czy poniżej 183 dni) nie wpływa na stosowanie art. 25 ust. 1.

Comments are closed.