Ubezpieczenie zdrowotne członków rodziny

Ubezpieczenie zdrowotne członków rodziny
Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ, za ubezpieczonych uznaje się także zamieszkujących na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej członków rodzin osób, o których mowa w art. 6 ust. 1, jeżeli nie są osobami podlegającymi obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, o których mowa w art. 9 ust. 1, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 2.

Stosownie do art. 5 pkt 3 wymienionej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o członku rodziny, rozumie się przez to następujące osoby:
• dziecko własne, dziecko małżonka, dziecko przysposobione, wnuka albo dziecko obce, dla którego ustanowiono opiekę, albo dziecko obce w ramach rodziny zastępczej, do ukończenia przez nie 18 lat, a jeżeli kształci się dalej - do ukończenia 26 lat, natomiast, jeżeli posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności lub inne traktowane na równi - bez ograniczenia wieku,
• małżonka,
• wstępnych pozostających z ubezpieczonym we wspólnym gospodarstwie domowym.
Przy ustalaniu stopnia niepełnosprawności, dla celów stosowania ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ, stosuje się przepisy ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, w tym także przepis art. 5 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem orzeczenie lekarza orzecznika ZUS o:
• całkowitej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12 ust. 2, i niezdolności do samodzielnej egzystencji, ustalone na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. nr 162, poz. 1118 z późn. zm.), jest traktowane na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,
• całkowitej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, jest traktowane na równi z orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności,
• częściowej niezdolności do pracy, ustalone na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS oraz celowości przekwalifikowania, o którym mowa w art. 119 ust. 2 i 3 tej ustawy, jest traktowane na równi z orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności.
Zgodnie z ustawą o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ (art. 5 pkt 3 oraz art. 7 ust. 2), członek rodziny podlega zgłoszeniu do ubezpieczenia zdrowotnego, jeżeli:
• jest członkiem rodziny osoby, o której mowa w art. 6 ust. 1 tej ustawy,
• spełnia warunki określone w art. 5 pkt 3 tej ustawy,
• nie podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu, za wyjątkiem osób wymienionych w art. 9 ust. 2 ustawy,
• zamieszkuje na terytorium Polski.
Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy:
• uczniowie oraz słuchacze zakładów kształcenia nauczycieli w rozumieniu przepisów o systemie oświaty,
• dzieci przebywające w placówkach pełniących funkcje resocjalizacyjne, wychowawcze lub opiekuńcze lub w domach pomocy społecznej,
• dzieci do czasu rozpoczęcia realizacji obowiązku szkolnego, nie przebywające w placówkach, o których mowa wyżej,
• studenci i uczestnicy studiów doktoranckich,
• bezrobotni,
• osoby pobierające zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne oraz osoby nie pobierające zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego z przyczyn określonych w art. 27 ust. 1 pkt 3-6 i ust. 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu,
• osoby pobierające zasiłek stały, zasiłek stały wyrównawczy lub gwarantowany zasiłek okresowy z pomocy społecznej,
• osoby objęte indywidualnym programem zatrudnienia socjalnego,
• osoby uprawnione do świadczeń alimentacyjnych na podstawie ugody sądowej lub prawomocnego orzeczenia sądu,
podlegają ubezpieczeniu zdrowotnemu z wyżej wymienionych tytułów, jeżeli nie posiadają statusu członka rodziny osoby ubezpieczonej. Oznacza to, że obowiązek zgłoszenia tych osób do ubezpieczenia zdrowotnego z wyżej wymienionych tytułów jako ubezpieczonych, za których opłacane są składki, powstaje dopiero wtedy, gdy osoby te nie mogą zostać zgłoszone do ubezpieczenia również jako członkowie rodziny.
Zgodnie z art. 10 ust. 3 i art. 11 ust. 2 ustawy, osoba ubezpieczona - obowiązkowo lub dobrowolnie - ma obowiązek zgłosić do Funduszu członków rodziny. Niewywiązanie się z tego obowiązku podlega karze grzywny, zgodnie z art. 175 pkt 6 ustawy.

Comments are closed.