Środki ochrony pozaprocesowej.

Środki ochrony pozaprocesowej.

Środki ochrony poza procesowej stosowane przez pretora na podstawie przysługującego mu IMPERIUM,
- było nieskomplikowane
- sprawne
- pretor na prośbę osoby zainteresowanej zapoznawał się ze sprawą (CAUSAE COGNITIO), a następnie wydawał postanowienie

Środki ochrony pozaprocesowej
- interdykt
- Restitutio in integrum
- Mission in possessionem

INTREDYKT
– nakaz określonego działania lub zaniechania, celem tego środka prawnego – przeciwdziałanie stanowi rzeczy, który był sprzeczny z obowiązującym porządkiem prawnym
- zamieszczone w edykcie pretorskim
- udzielana na wniosek osoby zainteresowanej
- gdy adresat interdyktu nie podporządkował się wezwaniu magistratury – interdykt stanowił podstawę wszczęcie postępowania procesowego celem sądowego rozstrzygnięcia konfliktu

• Interdykty restytutoryjne – nakazywały adresatowi działanie pozytywne (np. zwrot zabranej siłą rzeczy)
• Interdykty ekshibitoryjne – zmuszały adresata do pokazania czegoś lub kogoś (np. przedłożenie rzeczy do wglądu)
• Interdykty prohibitoryjne – zabraniały pewnego postępowania (np. przeszkadzania w korzystaniu ze służebności lub używania siły)

Inne rodzaje interdyktów:
- i. simplicia – gdy adresatem tylko jedna strona
- i. duplicia – skierowana do obydwu stron będących w konflikcie
- i. annua – mogły być wnoszone w ciągu roku od chwili zdarzenia uzasadniającego ich wydanie
- i. perpetua (wieczyste)

RESTITUTIO IN INTEGRUM
Przywrócenie do stanu poprzedniego; nadzwyczajny środek (bo wydawany gdy nie było możliwości zastosowania zwyczajnej ochrony procesowej)k wyjątkowo udzielał go pretor na prośbę osoby, która wskutek pewnego zdarzenia prawnego doznała szkody
Cel – przywrócenie stanu poprzedniego

- dale określonych osób, z racji statusu prawnego
- przyznawane osobom dojrzałym, które ukończyły 25 rok życia
- gdy zaistniały takie okoliczności jak np. podstęp (dolus) lub groźba (metus)
- o ten środek mógł się ubiegać wierzyciel osoby która np. była nieobecna w kraju z racji spraw państwowych

• W wypadku zastosowania restitutio in integrum, dane zdarzenie było traktowane jako niebyłe

MISSIO IN POSSESSIONEM
Pretor na wniosek zainteresowanej strony wprowadzał pewną osobę w posiadanie rzeczy (missio in rem) lub całego majątku (missio in bona) pozwanego celem przymuszenia jej do określonego zachowania. Wprowadzenie wierzycieli w cały majątek dłużnika było realizowane na podstawie egzekucji majątkowej uniwersalnej (VENDITIO BONORUM)

Comments are closed.