KONKUBINAT

KONKUBINAT

Konkubinat (concubinatus)- faktyczne, trwałe pożycie mężczyzny z kobietą, którzy nie mieli względem siebie conubium (możność wzięcia żony zgodnie z prawem), lub między którymi nie istaniała affectio maritalis (zgodna wola mężczyzny i kobiety pozostania w związku małżeńskim).
Konkubinat stanowił związek faktyczny, lecz nie wywierał on żadnych skutków prawnych. Znaczenia prawnego nabrał za czasów Augusta na skutek uchwalenie tzw. ustaw małżeńskich. Na popularność konkubinatu wpłynął zakaz małżeństw między urzędnikami prowincjonalnymi,a kobietami z tej prowincji, zakaz zawierania związków małżeńskich przez żołnierzy. W konkubinacie mogły również pozostawać te osoby, które mogły zawszeć iustum matrimonium, ale nie miały affectio maritalis.

Konkubinat był wygodny ze względu na możność uchylenia się od konsekwencji prawnych związanych z zawarciem małżeństwa:
1. Dzieci z konkubinatu nie wchodziły pod władzę ojca (patria potestas)- ojciec nie miał w stosunku do nich żadnych uprawnień, ale też żadnych obowiązków, zwłaszcza natury majątkowej w prawie spadkowym. W razie testamentu nie musiał ich wydziedziczać, zaś w dziedziczeniu beztestamentowym dzieci z konkubinatu nie dziedziczyły po ojcu.
2. Możność wzajemnego obdarowywania się przez partnerów
3. Zerwanie związku w każdym momencie bez żadnych ujemnych skutków prawnych- brak obowiązku zwrotu posagu.

Konkubinat stał się w okresie prycypatu najbardziej rozpowszechnionym związkiem pozamałżeńskim.

Comments are closed.