OPIEKA NAD KOBIETAMI

OPIEKA NAD KOBIETAMI

Opieka nad kobietami (tutela mulierium) niezbędna była w okresie ustawy XII tablic ze względu na wykluczenie kobiet z udziału w procesie legisakcyjnym i czynnościach formalnych. Z biegiem czasu tutela mulierum stawała się coraz większym przeżytkiem.

Dojrzała kobieta sui iuris zarządzała swym majątkiem sama, jedynie do najważniejszych czynności prawnych, jak: wyzwolenie niewolnika, testament, mancypacja, zaciągnięcie zobowiązań o wielkiej wadze potrzebny był współudział opiekuna.
Tutela mulierum uległa osłabieniu w czasach republiki, gdy w II wieku p.n.e. wprowadzono tutoris optio, czyli możliwość wyboru opiekuna przez żonę na mocy odpowiedniego sformułowania umieszczonego w testamencie przez zmarłego męża.

Pierwszym prawnym aktem znoszącym opiekę na kobietami był przywilej ustanowiony przez Augusta, zwany ius trium liberorum. Mówił on m.in. o tym, iż kobieta która urodziła troje (wyzwolenia czworo) dzieci, pozbywa się opiekuna. Również Klaudiusz zniósł ustawową opiekę agnatów nad kobietami.
Instytucja opiekuna mulierum była w II wieku n.e. słaba, opiekunowie kobiet stali się tylko figurantami przy dokonywaniu czynności i powoli zaczęli w ogóle zanikać, Z powyższych względów opiekuna kobiet nie można było pociągnąć do odpowiedzialności za nienależyte sprawowanie opieki.
W czasach Gaiusa była to instytucja, która w zasadzie ( z wyjątkiem wyzwolenic) wyszła już z użycia lub była wyjątkowa.

Comments are closed.