POWSTANIE I ZGAŚNIECIE SŁUZEBNOSCI

POWSTANIE I ZGAŚNIECIE SŁUZEBNOSCI

Powstanie służebności – służebności powstawały z woli osób zainteresowanych, przez czynności prawne. Służebności gruntów wiejskich – jako res mancipi – powstawały przez mancipatio lub in iure cessio; inne – przez in iure cessio. Służebności osobiste – najczęściej w testamencie.

Poza czynnościami prawnymi innymi sposobami ustanawiania służebności były:
- dedukcja (deductio) – właściciel rzeczy przy przenoszeniu jej własności zastrzegał sobie prawo do wykonywania na tej rzeczy służebności
- na gruntach prowincjonalnych służebności ustanawiano za pomocą umów obligacyjnych (pactionibus et stipulationibus) – sposób ten upowszechnił się za Justyniana
- przez sędziego w celu sensownego rozstrzygnięcia sporu działowego
- przez zasiedzenie – sposób ten zniosła lex Scribonia; w późniejszym okresie sposób ten ponownie odżył w ramach longi temporis praescriptio – upowszechniony za Justyniana

Zgaśnięcie służebności następowało na skutek:
a) zniszczenia rzeczy obciążonej,
b) przez zbieg z prawem własności,
c) przez zrzeczenie się, a także
d) przez niewykonywanie w ciągu odpowiednio długiego okresu (non usus).

Służebności osobiste gasły także przez śmierć lub capitis deminutio uprawnionego.

Comments are closed.