PRAWO POWIERZCHNI

PRAWO POWIERZCHNI
SUPERFICIES

Superficies – prawo rzeczowe dziedziczne i zbywalne do odpłatnego korzystania z budynku wzniesionego na cudzym gruncie.

Jak wiadomo w myśl zasady: superficies solo cedit budynek wzniesiony na cudzym gruncie stawał się własnością właściciela gruntu.
Superficjariusz opłacał właścicielowi gruntu roczny czynsz – solarium. Korzystał ze szczególnej ochrony posesoryjnej– interdykt de superficiebus, skuteczny erga omnes. ( ochrona pretorska) Poza tym jego stanowisko prawne było podobne do stanowiska emfiteuty. W prawie powierzchni właścicielowi gruntu nie przysługiwało prawo pierwokupu.
Wznoszący budynek – superficjariusz płacąc coroczny czynsz, miał prawo dowolnie z niego korzystać, podnajmować mieszkanie, przekazywać swe uprawnienia za życia i i na wypadek śmierci.

ZASTAWY
Rzymianie, choć preferowali osobowe zabezpieczenie wierzytelności, czyli poręczenie, od bardzo dawna znali tez zabezpieczenie rzeczowe. Zastaw będący realnym ( rzeczowym) zabezpieczeniem wierzytelności przechodził w prawie rzymskim skomplikowana ewolucję.

Zastawy

Fiducia - Zastaw powierniczy
Pignus - zastaw ręczny
Hipoteka - zastaw umowny

Comments are closed.