USTANIE MAŁŻEŃSTWA

USTANIE MAŁŻEŃSTWA

Prawo rzymskie nie reguluje rozwiązania małżeństwa. Uważano iż małżeństwo trwa tak długo, jak długo istnieje wola pozostawania w nim (affectio maritalis). Przestawało istnieć, gdy zabrakło stronom tej woli. Od najdawniejszych czasów potępiano bezpodstawne rozwody, a kobieta mająca tylko jednego męża (univira) cieszyła się szacunkiem. Pod wpływem chrześcijaństwa wprowadzono kary za dokonanie rozwodu. Wszystko to jednak nie naruszało ważności rozwodu.

Ustanie małżeństwa:
1) Małżonkowie doszli do zgodnego porozumienia co do jego rozwiązania (divortium)
2) Jeden z małżonków wyraził wolę zerwania związku (repudium). W małżeństwach połączonych z conventio in manum takiego jednostronnego zerwania mógł dokonać tylko mąż, w małżeństwie niepołączonym z z conventio in manum, każda ze stron mogła sama wyrazić wolę zerwania związku.
3) Śmierć jednego z małżonków
4) Na skutek utraty wolności jednego z małżonków (capitias deminutio maxima)
5) Na skutek utraty obywatelstwa (media)

Comments are closed.