„Wymiar sprawiedliwości w Europie” –Siemaszko

„Wizja naukowej polityki prawa” - Kojder
# Prawo instrumentem oddziaływania na życie społeczne – refleksje na ten temat ‘od zawsze’, ale całościowa i systematyczna koncepcja NAUKOWEJ POLITYKI PRAWA stworzona dopiero na przełomie XIX i XX wieku przez Leona Petrażyckiego
• Wizję npp Petrażycki przedstawił w okresie panowania pozytywizmu prawniczego oraz teorii rozkazu (prawo = zakazy i nakazy, których jedynym prawomocnym źródłem są ustawy wydane przez państwo i chronione przymusem państwowym). Powszechny był wtedy pogląd, że prawo nie wpływa na zachowania i postawy ludzkie (Sumer, Ehrlich – prawo stanowione jedynie odzwierciedla, lepiej lub gorzej, porządek stosunków międzyludzkich, ale nie jest w stanie go zmienić
# Petrażycki jako jeden z pierwszych głosił stanowisko odmienne  prawo może i powinno być wykorzystywane jako instrument zamierzonych, planowanych zmian w życiu społecznym
• należy powrócić do dawnego podziału nauki na naukę o istniejącym prawie pozytywnym i naukę o prawie naturalnym
• jego koncepcja poszukiwaniem ‘ideału’ prawa
• w badaniu prawa powinno się stosować metodę polityczno-prawną, polegającą na badaniu motywacyjnego i wychowawczego działania prawa
• podstawą polityki prawa – pełne poznanie przyczynowego działania różnych gatunków i elementów prawa, ich skutków społeczno-psychicznych na dzieje społeczeństwa
• zadanie – pp powinna przewidywać efekty reform prawnych + uzasadniać i wyjaśniać następstwa, jakich można się spodziewać w razie wprowadzenia pewnych norm prawnych + wypracowywać zasady, których wprowadzenie drogą ustawodawczą przyniosłoby pożądany efekt;
• podstawowym rodzajem wypowiedzi polityki prawa – dyrektywy celowościowe (tezy teleologiczne), tj. wskazania, jak należy racjonalnie postępować, by osiągnąć określony stan rzeczy / cel
• 5 rodzajów nauk o prawie
1) teoria prawa
2) prawoznawstwo opisowe
3) historia prawa
4) polityka prawa (i szczegółowe polityki poszczególnych dziedzin prawa)
5) normatywna jurysprudencja (prawoznawstwo)
• npp – zbiór adekwatnych dyrektyw celowościowych odnoszących się do prawa
 zasada adekwatności oznacza tutaj wymóg sformułowania warunku koniecznego i wystarczającego do osiągnięcia zamierzonych celów
 w zw. z powyższym npp musi korzystać z 2 rodzajów wiedzy
a. z naukowych teorii o przyczynowym działaniu prawa
b. z przewidywań naukowych określających prawdopodobieństwo zaistnienia w przyszłości danego stanu rzeczy
 npp musi też uwzględniać osiągnięty poziom społecznego rozwoju – cechy systemu społecznego, którego prawo jest częścią + wiele innych czynników (a więc npp. ma charakter względny)

# Prawo oddziałuje wychowawczo, kształtuje przyzwyczajenia społeczne – można tu wyodrębnić 3 reguły
1. reguła ćwiczenia i niećwiczenia  przez ćwiczenie (stałe pobudzenie) jednych motywów działania i tłumienie innych prawo wzmacnia i rozwija skłonności i cechy pożądane + prowadzi do zaniku innych
2. reguła przyzwyczajenia prawo kształtuje przyzwyczajenia poprzez stałe wywoływanie pewnych działań, pobudek … (‘automatyzacja zachowań’)
3. reguła retroakcji  wykonywanie pewnych zautomatyzowanych czynności wywołuje emocje, które w przeszłości owe czynności poprzedzały (a z przestrzeganiem prawa łączą się Ne ogół emocje pozytywne i korzystne społecznie)

# npp może się przyczynić do szybszego i lepszego rozwoju społecznego + przyspieszać postęp w wielu dziedzinach życia, a jej naczelnym celem jest zapanowanie ‘IDEAŁU WSZECHLUDZKIEJ MIŁOŚCI’ – ogólnoludzkiej solidarności, humanitaryzmu, dobroczynności, miłosierdzia ………………….

Comments are closed.