CZYNNIK SPOŁECZNY W SĄDOWNICTWIE - SĄD I PROCES

CZYNNIK SPOŁECZNY W SĄDOWNICTWIE - SĄD I PROCES

Odmiennie niż w koncepcji angielskich ławników → tylko jedna ława przysięgłych (12 osób) orzekająca o winie. Natomiast prowadzenie rozprawy i orzekanie kary należało do trybunału złożonego z sędziów zawodowych.
Cel ławy przysięgłych → ochrony praw podsądnych a także wyrobienie się społeczne przysięgłych.
Sądów przysięgłych nie wprowadzono w Księstwie Warszawskim i Królestwie Polskim z obawy przed udziałem przedstawicieli społeczeństwa polskiego w zrusyfikowanych sądach (z wyjątkiem sądów wojskowych w czasie powstania listopadowego), choć wprowadzono je w Cesarstwie Rosyjskim, ale wkrótce ograniczono ich uprawnienia do pospolitych przestępstw.
W Królestwie Polskim formą udziału czynnika społecznego były (od 1864) SĄDY GMINNE (obieralni sędziowie i ławnicy zatwierdzani przez władze) opierające się na prawie zwyczajowym. Instytucją społeczną były też RADY FAMILIJNE (pod przewodnictwem sędziego sprawowały władzę opiekuńczą; w praktyce tylko dla bogatych).
Od połowy XIX w. rozbudowano te sądy w Niemczech i Austrii, więc funkcjonowały w Galicji i zaborze pruskim.

Comments are closed.