Brazylia - WOJNY O NIEPODLEGŁOŚĆ I KWESTIA TEKSASU - Historia Ameryki Łacińskiej

Brazylia - WOJNY O NIEPODLEGŁOŚĆ I KWESTIA TEKSASU - Historia Ameryki Łacińskiej

Monarchia portugalska niespecjalnie dbała o Brazylię. Po wkroczeniu Napoleona Bonapartego i jego brata Józefa do Portugalii książę-regent Jan postanowił uciec do Brazylii. W 1807r. do Brazylii wypłynęła królowa, książę-regent z rodziną oraz 10 tys. wszelakiej maści lokajów, sekretarzy i dostojników. Była to liczba dość duża, jak na owe czasy, toteż ich transport również dosyć długo trwał. W styczniu 1808r. książę Jan dopłynął do stanu Bahia i tam na prośbę mieszkańców wydał dekret o otwarciu wszystkich portów na wybrzeżu dla statków obcych państw. Inną decyzją, którą niemal od razu podjął był rozkaz ataku na Gujanę Francuską. Gujanę zaatakowano i zajęto. W Bahii księciu-regentowi nie podobało się, więc przeniósł się do Rio de Janeiro. Wtedy to nastąpiło scentralizowanie rządów w Brazylii. Do tej pory Brazylia właściwie była luźną federacją prowincji. Rząd postanowił to zmienić i wprowadził dyscyplinę. W XII 1815r. książę-regent proklamował utworzenie Królestwa Brazylii związanego z Portugalią unią personalną, zaś w 1816r. koronował się na króla Jana VI.
Podobnie jak w Hiszpanii, także i w Portugalii wybuchła rewolucja liberalna. Zwołane zostały w trybie nadzwyczajnym Kortezy (parlament), które zarządziły powrót monarchy do Portugalii i przyjęły konstytucję, wprowadzającą ustrój monarchii konstytucyjnej. Syn Jana VI – książę Pedro (czyli Piotr) – był zwolennikiem konstytucji. Starał się on przedłożyć dokument ojcu do podpisu, ale nie zdążył, bo Jan VI w kwietniu 1821r. wypłynął do Lizbony, pozostawiając syna w Brazylii. Książę Pedro był także zwolennikiem uniezależnienia się od Lizbony. Pedro był oświeconym księciem – sprzyjał prawom konstytucyjnym, promował postęp w gospodarce, był popularny. Gdy uwidocznił się konflikt między Brazylijczykami a Portugalczykami starał się mediować i nie dopuścić do rozpadu.

Filhos do reiro – synowie królestwa (rodowici Portugalczycy w Brazylii).

Wkrótce Kortezy podjęły niekorzystne dla Brazylii decyzje m.in. Brazylijczycy mieli nie mieć swojej reprezentacji w parlamencie. W XII 1821r. Kortezy nakazały Pedrowi powrócić do Portugalii, by się tam dokształcił, i przekazały władzę nad Brazylią juncie, ale większość prowincji brazylijskich i armia zdecydowanie poparły Pedra i wezwały go do pozostania w Brazylii. Pedro odpowiedział swym licznym zwolennikom: Fico (Pozostanę). Portugalski garnizon wojskowy został zmuszony do opuszczenia Brazylii. Pedro powołał rząd, na czele którego stanął José Bonifâcio de Andrada e Silva a w czerwcu 1822r. zwołał zgromadzenie konstytucyjne dla opracowania konstytucji. Kortezy bardzo niechętnie odnosiły się do usamodzielnienia się Brazylii i na wieść o samodzielnych decyzjach księcia postanowiły pozbawić go władzy. Unieważniły decyzję o konstytucji i postanowiły obalić brazylijski gabinet rządowy oraz zażądały oddania jego członków pod sąd. Kiedy 7 IX 1822r. Pedro galopował na rumaku nad rzeką Ypiranga, dowiedziawszy się o decyzji parlamentu krzyknął: Niepodległość albo śmierć! Jest to tzw. okrzyk znad Ipirangi (Grito de Ypiranga). 1 XII 1822r. miała miejsce koronacja Pedra na cesarza. Powstało w ten sposób Cesarstwo Brazylii z monarchą Piotrem I na czele.

Comments are closed.