Historia Ameryki Łacińskiej

Historia Ameryki Łacińskiej

Wraz z odkryciem nowego świata Korona Hiszpańska stanęła przed nowymi problemami. Nowe tereny należało w odpowiedni sposób zagospodarować.

Poszczególni „odkrywcy” otrzymywali od Króla specjalne pełnomocnictwa do kolonizowania nowych ziem

Najważniejszą kwestią dla hiszpańskiej królowej - Izabeli Kastylijskiej była kwestia wiary. Kolejnym dowódcom wypraw powierzała ona zadanie ewangelizacji nowych ziem.

Nadzór nad sprawami nowego świata królowa Izabela powierzyła w 1500r. arcybiskupowi Burgos Juanowi Rodriguezowi de Fonseca. Od tej pory kierował on całą kolonizacją nowego świata.

W 1503.r de Fonseca powołał pierwszy urząd z siedzibą w Sewilli – tzw. Casa de la Contratación (izba handlowa)
- kierowała całym ruchem handlowym między Hiszpanią a Ameryką
- kierowała polityką kolonizacji
- administrowała żeglugą do nowego świata
- czuwała nad monopolem Korony w handlu
- kontrolowała handel między portami nowego świata

W 1509r. rozpoczęło się tworzenie administracji kolonialnej. W tym roku król Ferdynand Aragoński mianował pierwszego wysokiego urzędnika w nowym świecie – gubernatora Santo Domingo. Został nim Diego Kolumb. Jego władza w praktyce była jednak niewielka. Nie był w stanie panować nad ekspedycjami wyruszającymi z Santo Domingo w poszukiwaniu nowych ziem, a poza tym w dalszym ciągu monopol na podejmowanie wszelkich decyzji posiadał de Fonseca.

W 1519r. król Karol I (król Hiszpanii od 1516r., w 1519r. koronował się na cesarza Niemiec i przyjął imię Karol V) utworzył mocą edyktu królewskiego tzw. Radę ds. Indii (Consejo des Indias). W założeniu miała być organem administrującym polityką kolonialną. Na jej czele stanął ponownie de Fonseca.

Po podboju Meksyku i Peru (podbój Meksyku przez Hermana Corteza w latach 1519-1521 i Peru przez Francisca Pizarro w latach 1531-1534) terytorium znajdujące się w pod wpływem administracji hiszpańskiej, znacznie się powiększyło. Należało więc wprowadzić nowe uregulowania administracyjne.

W 1535r. powstało Wicekrólestwo Nowej Hiszpanii. Obejmowało ono zimie podbite prze Corteza i wyspy Karaibskie.

W obrębie wice-królestw za zgodą króla tworzone były prowincje i audiencje.

- prowincja – była jednostką administracji terytorialno – państwowej
- audiencja – wiązała się także z władzą kościelną, była czymś w rodzaju diecezji.

Pierwszą audiencją była Santo Domingo (była to równocześnie pierwsza jednostka administracji terytorialnej). Później powstała prowincja zwana Złotą Kastylią, a w jej obrębie w 1535r. powstała Audiencja Panamy, z siedzibą w mieście Panama. Powstała także tzw. Audiencja Krańców, która w 1543r. została przemianowana na Audiencje Gwatemali. Meksyk został podzielony na Audiencje Meksyku i Audiencje Guadalahary.

W 1542r. po opanowaniu Imperium Inków powstało Wicekrólestwo Peru, obejmujące terytoria Inków i Guisków

Losy poszczególnych wicekrólów nie były łatwe. Powszechna praktyka było kupczenie urzędami i nepotyzm.

Następca Karola I – Filip II był władcą który doprowadził do odrodzenia Hiszpanii. Jednocześnie jednak wdał się w cała serie kampanii i wojen, zakończonych klęska niezwyciężonej Wielkiej Armady Hiszpańskiej w 1588r. i upadkiem Filipa II. W czasie swoich rządów usankcjonował on handel urzędami. Urzędy, rangi wojskowe etc. można było kupić na zasadzie przetargu. Był to ogromny zastrzyk finansowy dla skarbca Korony, bardzo wówczas zadłużonego. Dziura w skarbcu królewskim zapełniana była również przez bankierów, głównie włoskich, florenckich, weneckich i holenderskich. Pożyczali oni Filipowi II pieniądze, gdyż z kolonii w dalszym ciągu do Hiszpanii napływały statki wiozące srebro.

Comments are closed.