Peru po wojnie o saletrę - Historia Ameryki Łacińskiej

Peru po wojnie o saletrę - Historia Ameryki Łacińskiej

Skutki wojny dla Peru były opłakane:
 rozbicie państwa;
 utrata terytorium;
 wojna domowa, który wybuchła po podpisaniu – haniebnego zdaniem przeciwników Iglesiasa – traktatu, trwała do 1886r. i zakończyła się zwycięstwem gen. Cacéresa.
Cacéres opanował terytorium, skonsolidował swoje rządy i powoli wyciągał Peru z chaosu. Peruwiańczykom sprzyjała koniunktura gospodarcza w latach 80. i 90. Rosnący popyt na surowce mineralne i tekstylia, które Peru produkowało, doprowadził do tego, że powoli Peru wychodziło z załamania wywołanego przez wojnę o Pacyfik i stabilizowało rządy liberalne.
W 1895r. do władzy wraca Piérola, otwierając 19-letni okres zwany republiką arystokratyczną (1895-1914). W 1914r. przewrót wojskowy skończył okres republiki arystokratycznej. Pierwsza kadencja rządów Piéroli (1895-99) to ugruntowanie stabilności politycznej i gospodarczej. Mimo tego, że kryzys gospodarczy schyłku XIX w. trochę osłabił tempo wzrostu, to i tak wyniki były imponujące. W latach 1883-1910 eksport wzrósł 4-krotnie, a inwestycje zagraniczne 10-krotnie. Napływowi kapitału zagranicznego (brytyjskiego i amerykańskiego) sprzyjała stabilność polityczna. Wielką zasługą liberałów było to, że zdołali zapanować nad tym zrewoltowanym Peru i doprowadzili do umocnienia rządów centralnych.
Rozwój gospodarczy doprowadził także do istotnych przemian społeczno-politycznych. Przede wszystkim tradycyjna, postkolonialna elita latyfundystów i właścicieli kopalń zaczęła ustępować pola nowej klasie średniej związanej z handlem, z nowymi uprawami, takimi jak bawełna, trzcina cukrowa na północy, kauczuk w Amazonii oraz z produkcją tekstyliów i wydobywaniem metali kolorowych (miedź, cyna, srebro, rzadkie metale). Ze względu na rozwój przemysłu

Comments are closed.