Początek wojny - Wojna secesyjna ( 1861 – 1865) Historia USA

Początek wojny - Wojna secesyjna ( 1861 – 1865) Historia USA

Na ostatnim wykładzie mówiliśmy o secesji Karoliny Pd i 6 stanów, które przyłączyły się do Konfederacji. Ukonstytuowały się władze Konfederacji, na prezydenta wybrano Jeffersona Davisa.
Pierwszym zadaniem nowych władz była walka o uznanie międzynarodowe i próby załagodzenia sporów ze Stanami Zjednoczonymi w kwestii granicznej oraz w kwestii własnościowej. W tym celu władze Konfederacji postanowiły wysłać do Waszyngtonu, podobnie jak do niektórych państw europejskich, swoich przedstawicieli dyplomatycznych jako specjalnych komisarzy wyposażonych w bardzo wysokie pełnomocnictwa łącznie z możliwością podpisywania traktatów. Najbardziej palącą kwestią było uregulowanie prawne związane z przejmowaniem, od chwili secesji, własności władz federalnych w postaci arsenałów, portów i innych obiektów natury militarnej, które znajdowały się obecnie na terenie stanów, należących do Konfederacji.
W marcu 1861 r. komisarze Konfederacji przybyli do Waszyngtonu. Liczyli na to, że przyjmie ich minister spraw zagranicznych, czyli sekretarz stanu William Seward. On jednak tego nie uczynił. Zabrakło łączności między Północą a Południem, a to miało stanowić gwarancją tego, że konflikt nie wybuchnie. W tym momencie jednak wystarczyła jakakolwiek iskra, żeby doszło do wojny.

Punktem zapalnym stał się Charleston w Karolinie Południowej. Charleston był jednym z najważniejszych portów USA, a na pewno najważniejszy po Nowym Orleanie na Południu. Obok niego znajdowało się szereg innych portów. Tak się akurat złożyło, że najnowszy i największy port - fort Sumter został oddany do użytku tuż po secesji Karoliny Pd. Dowódca wojsk federalnych Robert Anderson skumulował w nim oddziały z innych fortów do ewentualnej obrony przed secesjonistami. Ale był jeden problem. Anderson miał zaopatrzenie na cztery miesiące i 60 ludzi. Były to siły niewielkie, a zaopatrzenie mogło wystarczyć na bardzo krótki okres czasu. Zadaniem, więc władz federalnych w Waszyngtonie było jak najszybsze uzupełnienie zaopatrzenia, dosłanie posiłków do fortu Sumter. Taką próbę podjął w styczniu 1861 r. ówczesny prezydent J. Buchanan. Kiedy statek ze 100 żołnierzami na pokładzie i zaopatrzeniem zbliżył się do portu w Charlestonie został ostrzelany przez baterie tego fortu opanowane już przez secesjonistów. Nie miał wyboru, musiał się wycofać na pełne morze. W ten sposób fort Sumter nie otrzymał żadnych posiłków ani zaopatrzenia.

W marcu 1861 r. władzę objął prezydent Lincoln. Podjął on działania mające na celu jak najszybsze zaopatrzenie fortu, gdyż jego sytuacja była dramatyczna. Zaopatrzenia było już mniej niż na jeden miesiąc. Groziło to tym, że fort podda się z braku żywności. Kiedy Lincoln wydał rozkaz zaopatrzenia i wysłał statki, południowcy zdecydowali się zaatakować. 12 kwietnia Fort Sumter został ostrzelany i po dwóch dniach zmuszony do kapitulacji. W ten sposób rozpoczęła się wojna w Stanach Zjednoczonych, zwana wojną secesyjną. Atak na Fort Sumter i w konsekwencji wybuch wojny skutkował tym, że Lincoln natychmiast ogłosił blokadę wszystkich fortów Południa. Miało to na celu zamknięcie możliwości eksportu bawełny i importu materiałów wojennych. Pamiętajmy, że Południe nie miało arsenałów wojskowych ani fabryk zbrojeniowych.
W odpowiedzi na blokadę, stany południowe, które jeszcze nie przystąpiły do wojny - takie stany pograniczne jak Wirginia, Karolina Północna, Tennessee, Arkansas – teraz opowiedziały się po stronie Konfederacji. Wirginia przystąpiła jeszcze w kwietniu, pozostałe trzy stany przystąpiły w maju. Jednak w Wirginii nie wszyscy mieszkańcy podzielali pogląd, że stan powinien stanąć po stronie secesjonistów. Część mieszkańców zamieszkujących tereny zachodniej i północnej Wirginii chciało pozostać przy Unii i ogłosiła secesję stanu Wirginii. Stąd powstał nowy stan – West Virginia. Ten stan istnieje do dzisiaj.

Comments are closed.