Polityka zagraniczna - Okres rekonstrukcji powojennej (1865 – 1877) - Historia USA

Polityka zagraniczna - Okres rekonstrukcji powojennej (1865 – 1877) - Historia USA

W okresie wojny secesyjnej Stany Zjednoczone były skupione przede wszystkim na wojnie domowej, ale nie żyły w próżni. W ich otoczeniu działo się bardzo wiele ważnych rzeczy, a najważniejsza z nich działa się w pogrążonym w chaosie politycznym Meksyku.
W Meksyku do władzy doszli liberałowie pod przewodnictwem prezydenta Benito Juarez’a . Przeprowadzili liczne reformy – jedną z nich była konfiskata majątków kościelnych. To spowodowało sprzeciw arystokracji i Kościoła. Wybuchła wojna domowa. Kraj podzielił się na zwolenników liberałów oraz konserwatystów. Wojna domowa trwała trzy lata. W 1860 r. wygrali liberałowie. W związku z tym jedyną nadzieją konserwatystów była szansa na interwencję z zagranicy. Sprzyjała temu katastrofalna sytuacja gospodarcza Meksyku. W czasie wojny oba ugrupowania zaciągały długi u państw europejskich. Teraz, gdy skarb państwa był pusty, a długi były ogromne, rząd ogłosił, że Meksyk nie będzie spłacał długów, przynajmniej przez najbliższy okres. To doprowadziło wierzycieli do wściekłości, którzy postanowili razem podjąć inicjatywę polityczno-militarną w postaci interwencji mającą na celu zmuszenie Meksyku do płacenia. Konserwatyści od razu zrozumieli, że to jest jedyna ich nadzieja, że być może dzięki interwencji uda się pokonać liberałów i wprowadzić jakiegoś monarchę europejskiego na tron.
Państwa europejskie szybko się zorientowały, że liberałowie tak naprawdę mają kraj pod kontrolą i że koszty wojny będą większe niż odzyskane długi. Dlatego Hiszpania i Wielka Brytania postanowiły się wycofać, ale Francja postąpiła inaczej. Wtedy we Francji panował Napoleon III, który miał mocarstwowe ambicje – marzył o tym, aby rozbudować francuskie imperium kolonialne, wzorem swojego wuja Napoleona I. Liczył na to, że być może uda się stworzyć cesarstwo katolickie. Namówił austriackiego arcyksięcia Maksymiliana, młodszego brata Franciszka Józefa, żeby został cesarzem Meksyku.
Maksymilian nie miał szans na objęcie władzy w Austrii z racji tego, że jego starszy brat też był bardzo młody i nie wydawało się, żeby chciał zrezygnować z tronu austriackiego. Dlatego też zgodził się i postanowił się udać do Meksyku. W 1864 r. przy pomocy bagnetów francuskich objął władzę. Maksymilian nie chciał odwołać edyktów liberałów, ale i nie chciał przywrócić kościołowi ziemi. Sytuacja była patowa. Z jednej strony nie przekonał do siebie liberałów, z drugiej strony stracił zaplecze konserwatystów. Jedyne, co mu zostało, to francuskie bagnety.
Stany Zjednoczone w momencie, gdy wojna secesyjna się kończyła, mogły się zająć kwestią interwencji francuskiej. Ta interwencja była wbrew doktrynie Monroe. Stany Zjednoczone miały dwie koncepcje:
 koncepcja wojskowych – Granta i Shermana – wykorzystać 100 000 armię i uderzyć na wojska francuskie w Meksyku.
 Koncepcja sekretarza stanu Sewarda, który uważał, że można to rozwiązać dyplomatycznie. Seward twierdził, ze przez naciski dyplomatyczne oraz groźbę interwencji uda się zmusić Francuzów do wycofania swoich wojsk z Meksyku, tym bardziej, że sytuacja w Europie zaczynała się komplikować. (Prusy dążyły do zjednoczenia Niemiec….)

Francja nie chcąc mieć napiętych stosunków ze USA, zgodziła się na odwołanie wojsk francuskich z Meksyku. Maksymilian miał szanse wycofać się z Meksyku, ale tego nie uczynił. W związku z tym został pojmany i w 1867 r. rozstrzelany. Zapoczątkował fatum w rodzinie Habsburgów – po jego śmierci została zamordowana zona Franciszka Jozefa – Sisi, a jego syn popełnił samobójstwo.

Comments are closed.