Stephen Crane (1871-1900) Naturalizm i nurt muckrackers; Literatura Amerykańska
Stephen Crane (1871-1900) Naturalizm i nurt muckrackers; Literatura Amerykańska
1893 – Maggie: A Girl of the Street
1895 – The Red Badge of Courage
1898 – “The Open Boat”
1898 – “The Blue Hotel”
“Pierwszy nowoczesny pisarz amerykański” – taki nadano mu przydomek. Żył krótko, zaledwie 29 lat. Syn pastora, studiował na dwóch uniwersytetach. Osiągnął sukcesy w dziedzinie footballu . Żadnego uniwersytetu nie skończył.
“Maggie: A Girl of the Street” – tytuł wyjaśnia to o czym jest powieść. Publikacje sfinansował starszy brat, gdyż nikt nie chciał jej wydać. Książka osiągnęła duży sukces. William Dean Howells, który napisał wstęp, porównał tę powieść do greckich tragedii.
Tytułowa bohaterka, Maggie, zostaje uwiedziona i porzucona przez swego ukochanego. Zostaje prostytutką, sama kończąc swe życie (samobójstwo).
Inni krytycy nie zostawili suchej nitki na Stephenie Crane’ie. Powieść uważali za zbyt nieprzyzwoitą, wulgarną, przepełnioną brudem i deprawością. Mimo uznania powieści w Anglii za genialną. Powieść ta zapoczątkowała gatunek powieści miejskiej – akcja toczy się w mieście i opisuje je jako pewien organizm, który oddziaływuje na mieszkańców – bohaterów.
„Szkarłatne Godło Odwagi” – jest psychologiczne studium ludzkiego strachu. To nowość w literaturze amerykańskiej. Z tego względu powieść ta zasługuje na miano przełomowej.
Opowiada o młodym żołnierzu (Henry Fielding) walczącym na froncie wojny domowej w USA (nienazwana bitwa to prawdopodobnie Chancellorsville 1863). Jego strach przed śmiercią, przeradza się w panikę – bohater ucieka z pola dziejącej się bitwy. Zaszyty w lesie, wśród rannych przeżywa przełom wewnętrzny (otaczają go ludzie, którzy otrzymali „szkarłatne godło odwagi” ). Obserwując śmierć wśród kolegów i otaczającej go przyrodzie, uświadamia sobie jej nieuchronność. Nie przestaje się bać, ale opanowuje go. Wraca na pole bitwy, gdzie zostaje ranny i uznany za bohatera, zresztą niesłusznie – uciekła z pola walki a ranę otrzymał w sytuacji przypadkowej.
W motywie obserwowanej przyrody pojawia się tzw. korelat obiektywny. Szerzej o nim przy poezji modernistycznej. Teraz kilka uwag wstępnych T.S. Eliotta na temat tejże poezji. Elliott twierdził, że w wierszu czy też innym utworze powinna występować taka konstrukcja literacka, która u każdego czytelnika wywoła te same uczucia, jakie ma podmiot lityczny albo bohatera.
Bohater „nie poszedł na wojnę z pieśnią na ustach”, walczył z poczucia obowiązku i długu wobec swoich kolegów i towarzyszy broni, walczących na polu bitwy. Nie był to bohater z literatury zaangażowanej. Jest to pierwszy pacyfistyczny bohater w literaturze amerykańskiej. Literatura amerykańska, jako mało która na świecie, stworzyła bardzo duża galerię rozmaitych postaw pacyfistycznych.
W Anglii książka ta wzbudziła podziw jeśli chodzi o opis wojny. Uważali książkę za dzieło weterana, w najlepszym przypadku doświadczonego żołnierza, który na podstawie własnych przeżyć opisał piekło wojnny. Prawda jest taka, że Crane napisał książkę w wieku 29 lat, nie wąchając nigdy prochu czy ziemi pola bitwy. Wojnę znał ze słyszenia lub książek. Tym można motywować jego następną decyzję.
Stephen Crane, podczas wojny amerykańsko-hiszpańskiej, udał się na Kubę w roli korespondenta wojennego. Pech chciał, że statek na którym płynął zatonął, w noc sylwestrową 1897r. Crane uratował się, a całe przeżycie zaowocowało napisaniem noweli:
„The Open Boat” – nowel przedstawia całe zajście na szalupie ratunkowej, walkę o przetrwanie i jak przyroda igra z człowiekiem. Opisuje instynkty jakie u ludzi wywołuje ta nietypowa sytuacja.
„The Blue Hotel” – sugeruje trochę obsesyjny lęk przed śmiercią. Crane mieszkał w Anglii prawie przez płot z Josephem Conradem (można doszukać się wpływów jednego na drugiego).
Filed under: notatki