Polityka informacyjna egzekutywy - Rola prezydenta w polityce zagranicznej -

Polityka informacyjna egzekutywy - Rola prezydenta w polityce zagranicznej -
-zapisy dot. tych kwestii – w Wars Power Resolution z 1973r
-także w ustawie wcześniejszej z 1972r (ta również miała za zadanie przechylić wahadło władzy na stronę Kongresu). Na jej mocy prezydent został zobowiązany do przedkładania na Kapitolu w terminie (nieprzekraczalnym) 60 dni wszystkich podpisanych „executive agrement” (ten zapis miał zapewnić władzy ustawodawczej informację o działaniach w ramach polityki zagranicznej)
-ważna instytucja – executive privilage (przywilej egzekutywy):
• nie ma o tym nic w konstytucji
• tak jak legalność egzecutive agreements została potwierdzona orzeczeniem SN w 1936r, tak i legalność tej instytucji została potwierdzona przez stosowne orzecznictwo
• jest to prawo, możliwość nie udzielenia przez członków egzekutywy (z prezydentem na czele) pewnych informacji

Instytucja ta wzmacnia istniejący (wprawdzie w ograniczonym zakresie ale zawsze) immunitet parlamentarny. Zasłanianie się tą instytucją pozwala na uniknięcie odpowiedzi. W praktyce najczęściej jest to zasłanianie się tajemnicą, naruszeniem bezpieczeństwa kraju, interesem narodowym. Ma to różne oblicza- podczas kadencji Clintona, w 1996 roku były 3 takie przypadki:
-parlamentarzyści chcieli uzyskać informację nt. przekazywania broni z Iranu dla muzułmanów z Bośni
-nt. dokumentów dot. mordów politycznych na Haiti
-dot. polityki narkotykowej.
We wszystkich przypadkach prezydent zasłaniał się interesem państwa.
• tak naprawdę nie ma dokładnych uregulowań jakich kwestii ma dotyczyć (jakie mogą być utajnione)
• początki stosowania evecutive privilage – już za G .Waszyngtona
np. podczas rokowań z Francuzami : „…sukces negocjacji traktatowych wymaga zachowania tajemnicy…)

Comments are closed.