kryzys gospodarczy - Okres po II WŚ

kryzys gospodarczy.

Okres po II WŚ nazywany jest Niemieckim Cudem Gospodarczym. Złożyło się na niego kilka czynników. Pierwszym z nich było to, że nie zniszczono potencjału przemysłowego Niemiec. Kolejny czynnik to stały wzrost ludności zachodnich Niemiec, na który złożyły się wysiedlenia z Europy Śr- Wsch. oraz ucieczki z terenów NRD (cechą Niemców przybyłych ze Wschodu było to, że byli mało wymagający: mogli zarabiać mniej i żyć w gorszych warunkach).
Następny czynnik to postawienie na eksport i duża pomoc z USA (plan Marshalla). Ważne jest także, że np. w czasie wojny w Korei wzrósł popyt na artykuły przemysłowe a Niemcy produkowały je tanio.
Co istotne Niemcy do 1955r. nie mieli na utrzymaniu armii ani kolonii.
Na cud gospodarczy wg L. Erharda złożył się wysiłek całego narodu.
Poza rokiem 1967 gospodarka nie przejawiała oznak recesji.
Cała gospodarka RFN opierała się na Socjalnej Gospodarce Rynkowej, według której państwo było twórcą planu makroekonomicznego.
W 1949r. powstała Konfederacja Niemieckich Robotników – silny związek grupujący wszystkich pracowników danej gałęzi przemysłu.
Istniał także silny Niemiecki Związek Pracodawców, co ważne oba były apolityczne.
W ten sposób gospodarka niemiecka rozwijała się w myśl zasady, jeszcze z czasów bismarcka, że świadczenia socjalne po równo pokrywają pracownik i pracodawca.
W połowie lat 70-tych nastąpił kryzys, którego przejawem był wzrost bezrobocia z 750 tys. bezrobotnych w 1974 do 1,300 tys. w roku następnym.
Rząd próbował z tym walczyć przez nakręcanie inwestycji, czyli tworzenie nowych miejsc pracy, ale to się nie udawało. Jednak trzeba zaznaczyć, że marka niemiecka cały czas była silna inaczej niż na przykład frank francuski.
Pani dr twierdzi, że dzięki sile waluty niemieckiej RFN była wtedy motorem Wspólnego Rynku.
W 1979 r. ceny ropy szybują w górę, co pogłębia kryzys gospodarczy i jest przyczyna kryzysu politycznego. Następuje rozdźwięk w koalicji rządzącej – FDP chce ograniczenia deficytu budżetowego inaczej niż SPD, które nadal nakręca inwestycje. W 1982 r. jest już 2 miliony bezrobotnych – upadają wielkie przedsiębiorstwa (np. AEG Telefunken)
FDP porozumiewa się z CDU/CSU w kwestii konstruktywnego votum nieufności i powstaje rząd kanclerza H. Kohla w 1982 r.
Rok później wybory wygrywa CDU/CSU i Kohl utrzymuję się przy władzy. Co ważne po raz pierwszy w Bundestagu pojawiają się Zieloni ( 26 mandatów w 1983 r.)

Comments are closed.