Reforma Walutowa - Niemcy po II WŚ

Reforma Walutowa - Niemcy po II WŚ
– inicjatorem był generał gubernator Lucius Clay (nie mylić z bokserem;-)), który współpracował zwłaszcza z chadekami Adenauera. Twórcą reformy był Ludwig Erhard.
Przeprowadzono ją 20 czerwca 1948r. w niedzielę, na takiej zasadzie, że każdy mieszkaniec otrzymywał 60 nowych marek – 40 od razu a 20 po miesiącu.
Stare pieniądze wymieniano w stosunku 10:1, czyli za 10 starych Reichsmarek otrzymywano jedną Deutsche-markę, ale tylko przez tydzień. Po tygodniu można je było umieścić na specjalnym koncie bankowym i na dzień dobry bank skreślał 70% a potem wymieniano. Jeśli ktoś posiadał więcej niż 5 tys. starych marek to musiał udowodnić źródło tych pieniędzy. Płace i świadczenia socjalne wymieniono w stosunku 1:1.
Reforma okazała się sukcesem, została przeprowadzona szybko i sprawnie.
Tego samego dnia nastąpiło także uwolnienie cen, początkowo nie ujęto tu artykułów pierwszej potrzeby i spożywczych, przedłużono tydzień pracy do ponad 48 godzin.
Dzięki tym działaniom nastąpił bardzo duży wzrost produkcji i w 1949r. osiągnięto poziom z 1936r. Poza tym w 1948r. zachodnie strefy Niemiec objęto planem Marshalla.

Comments are closed.