Globalizacja i ścieżki globalizacji

Globalizacja i ścieżki globalizacji
W dużym uproszczeniu globalizacja to pogłębianie się kulturowych, politycznych i gospodarczych powiązań pomiędzy państwami, ich społeczeństwami i gospodarką. Pogłębianie następujące w szybkim tempie, które nie doczekało się jeszcze formalnej kontroli na poziomie ponadnarodowym. Globalizacja sama w sobie nie jest ani zła, ani dobra ma pozytywne i negatywne skutki. Pozytywne skutki to między innymi wymiana informacji, która pomaga w tworzeniu społeczeństw obywatelskich, ułatwianie migracji, przenoszenie zakładów produkcyjnych do krajów, gdzie inwestycje zagraniczne są warunkiem rozwoju całych społeczeństw, narodziny marek znanych na całym świecie, które ułatwiają wybór konsumentom. Korzyścią globalizacji jest szybki transfer technologii, wzrost inwestycji, napływ kapitału zagranicznego, przyspieszenie rozwoju, rozszerzenie dobrobytu na inne części świata. To argumenty tradycyjnych ekonomistów i socjologów, dla których globalizacja jest dowodem na triumf demokracji i liberalnej doktryny gospodarczej. Negatywne efekty kurczenia się świata są lustrzanym odbiciem pozytywów - mobilność kapitału zachęca do spekulacji, a te mogą być powodem kryzysów finansowych całych regionów - tak jak stało się podczas kryzysu azjatyckiego w 1997 r.; globalna kultura jest świetnym wynalazkiem, ale kultura masowa coraz częściej kształtowana jest przez działy marketingu globalnych korporacji; inwestycje w krajach rozwijających się mogą im pomóc wyrwać się z kręgu ubóstwa, ale często praca w fabrykach przeniesionych z bogatych krajów to praca półniewolnicza. To właśnie zastrzeżenia antyglobalistów, którzy rzadko negują samo zjawisko zbliżania się gospodarek i społeczeństw. Zwracają natomiast uwagę na to, że korzyści z tego procesu dzielone są bardzo nierówno. - Z pozytywnych skutków w większości korzystają najbogatsi, zaś negatywne odczuwają przede wszystkim najbiedniejsi tego świata

Comments are closed.