Etnometodologia w socjologii
Etnometodologia w socjologii
(twórca- Harold Garfinkel), kierunek tzw. socjologii życia codziennego zmierzający do wykrycia zasad, którymi posługują się ludzie w konstruowaniu i podtrzymywaniu przyjętej wizji rzeczywistości. Kierunek ten jest nauką o metodach stosowanych przez ludzi w celu utrzymania własnych przekonań na temat istniejącego porządku społecznego. Założenia dotyczące określonego typu porządku tkwią u podstaw wszelkich aktów społecznego komunikowania, a zwłaszcza interakcji, chociaż poszczególne jednostki nie są tego świadome. Ujawnianie milcząco przyjętych założeń i przekonań uznawanych za oczywiste następuje w przypadku wystąpienia zakłóceń w normalnym przebiegu interakcji. Do zakłóceń tych dochodzi, gdy zachowanie partnera opiera się na odmiennej „samo przez się zrozumiałej” perspektywie (A. Schutz). Z tego względu etnometodologowie szeroko stosują tzw. eksperyment przerywania polegający na świadomym zakłóceniu normalnej interakcji. Jeśli zakwestionowaniu ulegną przyjmowane na zasadzie zdroworozsądkowej pewne przekonania lub oczekiwania partnera interakcji, to wówczas stają się wyraźnie widoczne metody stosowane przez niego w celu podtrzymania akceptowanego obrazu rzeczywistości. Jedną z podstawowych metod służących temu celowi są tzw. działania zwrotne. Wszelkie fakty, informacje oraz zachowania innych interpretowane są w taki sposób, aby nie dopuścić do załamania się uznawanej wizji rzeczywistości oraz poczucia realności istniejącego porządku społecznego.
Filed under: notatki