Etnometodologia w socjologii

Etnometodologia w socjologii
(twórca- Harold Garfinkel), kierunek tzw. socjologii życia codziennego zmierzający do wykrycia zasad, którymi posługują się ludzie w kon­struowaniu i podtrzymywaniu przyjętej wi­zji rzeczywistości. Kierunek ten jest nauką o metodach stoso­wanych przez ludzi w celu utrzymania włas­nych przekonań na temat istniejącego po­rządku społecznego. Założenia dotyczące określonego typu porządku tkwią u podstaw wszelkich aktów społecznego komuniko­wania, a zwłaszcza interakcji, chociaż po­szczególne jednostki nie są tego świadome. Ujawnianie milcząco przyjętych założeń i przekonań uznawanych za oczywiste na­stępuje w przypadku wystąpienia zakłóceń w normalnym przebiegu interakcji. Do za­kłóceń tych dochodzi, gdy zachowanie part­nera opiera się na odmiennej „samo przez się zrozumiałej” perspektywie (A. Schutz). Z tego wzglę­du etnometodologowie szeroko stosują tzw. eksperyment przerywania polegający na świadomym zakłóceniu normalnej interak­cji. Jeśli zakwestionowaniu ulegną przyj­mowane na zasadzie zdroworozsądkowej pewne przekonania lub oczekiwania partne­ra interakcji, to wówczas stają się wyraźnie widoczne metody stosowane przez niego w celu podtrzymania akceptowanego obrazu rze­czywistości. Jedną z podstawowych metod służących temu celowi są tzw. działania zwrotne. Wszelkie fakty, informacje oraz zachowania innych interpretowane są w taki sposób, aby nie dopuścić do załamania się uznawanej wizji rzeczywistości oraz poczu­cia realności istniejącego porządku spo­łecznego.

Comments are closed.