Socjalizacja

Socjalizacja
proces przyswajania przez jednostkę wiedzy, umiejętności i dyspozy­cji, czyniący ją zdolną do życia w społe­czeństwie. Oddziaływania ze strony śro­dowiska zmierzają do przekazania jednost­ce wzorów zachowań, norm, wartości oraz zdolności do samodzielnego utrzymania się i wykonywania określonych ról społecz­nych. Dzięki socjalizacji możliwy jest międzygeneracyjny proces transmisji kulturowej. Przebieg procesu socjalizacji podzielić można na dwa etapy: fazę socjalizacji pier­wotnej - występującej w okresie dzieciń­stwa - oraz fazę socjalizacji wtórnej, która dotyczy osób już w jakiś sposób ukształ­towanych przez społeczeństwo. Według G. H. Meada okres socjalizacji pier­wotnej kończy się, gdy jednostka ukształtu­je w swojej świadomości pojęcie „uogól­nionego innego”, tzn. gdy staje się zdolna do identyfikacji nie tylko z konkretnymi „znaczącymi innymi”, lecz z ogółem innych. Przejście z jednej fazy do drugiej oznacza zazwyczaj, iż jednostka zyskała poczucie własnej tożsa­mości. Socjalizacja jest procesem ciągłym, który nie ogranicza się wyłącznie do począt­kowego okresu życia człowieka. W przy­padku naruszenia przez jednostkę wartości i norm tkwiących u podstaw porządku spo­łecznego, poddawana jest ona zabiegom resocjalizacji. Zmierzają one do ponowne­go zsocjalizowania jednostki, a zwłaszcza przystosowania jej do przestrzegania przy­jętych w społeczeństwie standardów aksjonormatywnych.

Comments are closed.