Wielka biała angielska - rasy świń

Wielka biała angielska - rasy świń
Powstała w wieku XIX w wyniku krzyżowania angielskich świń prymitywnych ze świniami azjatyckimi i śródziemnomorskimi. Zajmuje czołowe miejsce wśród ras hodowanych na całym świecie.
W wyniku bardziej lub mniej intensywnego krzyżowania wypierającego z istniejącym pogłowiem krajowym uzyskano różne rasy krajowe lub typy wielkiej białej, uznane później za oddzielne rasy. Do krajów europejskich, w których stanowi duży odsetek pogłowia świń wielkiej białej należą: Austria, Czechy, Słowacja, Finlandia, Francja, Niemcy, Polska, Szwajcaria, Węgry, Rosja.
Świnie tej rasy mają białą skórę pokrytą białą szczeciną. Profil głowy mają lekko wklęsły, uszy duże, szeroko ustawione, stojące. Tułów jest długi, prostokątny, o jednakowej szerokości i prawie równoległych do siebie liniach grzbietu oraz brzucha, długi grzbiet i wysoko osadzony ogon. Szynki są długie i szerokie, nisko schodzące. Nogi są mocne i stosunkowo długie. Masa ciała wyrośniętych świń wynosi: u knurów 300-400 kg, a u loch - 350-300 kg. Lochy należą do plennych i troskliwych matek.
Świnie tej rasy charakteryzują się dużymi przyrostami, zużywając 2,7 jednostek pokarmowych na 1 kg przyrostu masy ciała. Wydajność rzeźna tuczników ubijanych, przy masie ciała 90 kg, wynosi powyżej 73%, a ich tusze zawierają ponad 51% mięsa.
Osobniki tej rasy mają znaczną zdolność przystosowawczą i są odporne na stres. Jest to rasa o zasięgu międzynarodowym. W Wielkiej Brytanii, jak również w innych krajach europejskich, wykorzystywana jest w wielu programach hodowlanych.

Comments are closed.