• Zawał serca – infarctus cordis.

• Zawał serca – infarctus cordis.
Nie dochodzi do niego u zwierząt tak często, ze względu na krótszy okres życia w porównaniu z ludźmi (dieta cholesterolowa nie ma tu dużego znaczenia). Przyczyną są częściej materiały zaporowe - zakrzepy odrywające się przy zapaleniu wsierdzia. Druga przyczyna to skleroza – stwardnienie ścian naczyń i powstanie hialinowych złogów. Trzecia – gwałtowne zamknięcie się ścian naczyń pod wpływem stresu.
Zawał łatwo rozpoznać – jest to twór kulisty, żółtogumiasty, biały (w sercu). Jeżeli się cofnie to mamy zwłóknienie dające bliznę – cicatrix post infarctum.
Zawał może ulec rozmiękaniu – myomalatio cordis – dzieje się tak wtedy, gdy ilość enzymów jest duża lub gdy dochodzi do zakażenia bakteriami martwiczymi. Martwica rozlewa się. Powstaje jama w mięśniu sercowym wypełniona masą upłynniającą się. Serce uwypukla się, tworzy się balonik o coraz cieńszej ścianie i powstaje tętniak – aneurysma cordis. Tętni on w czasie pracy serca. Stres, nieprzewidziany drobny uraz, powodują pęknięcie tętniaka serca, co kończy się szybko śmiercią – krew wylewa się do worka osierdziowego dając tamponadę serca.
Ostatnia możliwość to sekwestracja pozawałowa. Jest to taki stan, kiedy martwica pozawałowa nie zostaje usunięta, a jedynie otoczona tkanką łącznotkankową. Jest to miejsce narażone na pęknięcie lub zakażenie wtórne.

Comments are closed.