Pasożyty. SERCA

Pasożyty. SERCA
• Sarcosporidioza.
Każdy gatunek zwierząt ma swoje sporidiae, nie jest możliwe ich makroskopowe badanie. Uwalniają sarkocystynę i sarkosporydynę – dwie toksyny, które prowadzą do martwicy, miolizy, zwapnienia.
Jeżeli pasożyty żyją, to znajdują się we włóknie mięśniowym. Jego zjedzenie przez człowieka nie jest groźne. Występują w różnym nasileniu u bydła, gł. przy białaczce serca.
• Toxoplazmoza.
Wywoływana przez Toxoplasma gondii – pasożyta włókien mięśniowych. Głównym siedliskiem są koty. Występują cysty rzekome z torebką lub bez. Histopatologicznie łatwo rozpoznać, bo wygląda jak półksiężyc z kroplą. Mogą spowodować martwicę włókien, odczyn eozynofilny. Zjedzenie takiego mięśnia nie jest obojętne dla ustroju.
• Wągry bąblowca.
Tylko w otoczeniu łącznotkankowym. Cysticercus u Su, bovis u bydła, ovis u owiec. Unilocularis i multilocularis. Źle, gdy żyją w okolicy mięśnia sercowego, gdyż mogą spowodować ucisk serca, jego zatrzymanie bądź ścieńczenie ściany.
• Dirofilaria immitis.
Przenoszone przez komary (Culex), rosną osiągając 30 cm. Narastają i mogą prowadzić do powstawania bąblowców, które jak pękną, to wysiewają się. Działa w miejscu, w którym się znajduje – drażni wsierdzie, które może ulec zapaleniu (zwłaszcza dotyczy to zastawek) lub może nawet spowodować rozstrzeń serca.
• Angiostrongylus vasorum.
Mniejsze znaczenie. Daje guzki w płucach, a w sercu zmiany j.w.

Comments are closed.