ZAPALENIE WYTWÓRCZE (i. proliferativa s. productiva)

ZAPALENIE WYTWÓRCZE (i. proliferativa s. productiva)
Zapalenie z silnym rozplemem istniejących tkanek i komórek miejscowych, przy słabo zaznaczonych zmianach wstecznych i wysiękowych. Narząd albo ulega pomniejszeniu, bo komórki zanikają, albo następuje rozrost tkanki łącznej, np. marskość zanikowa wątroby (cirrhosis atrophicans) albo przerostowa (cirrhosis hypertrophicans).
Zapalenie wytwórcze przewlekłe (i. proliferativa chronica), często mylone z nowotworem.
- przebiegające z rozrostem tkanki nabłonkowej, np. polipowate zapalenie błony śluzowej żołądka (gastritis poliposa) lub w nosie (rhinitis poliposa);
- z zapaleniem tkanki łącznej śródmiąższowej i zanikiem komórek miąższowych, np. marskość wątroby.
Skutki:
- powstanie ziarniny (granulatio)  blizna (cicatrix) lub nadmiar zmiany, tzw. dzikie mięso (caro luxurians);
- nadkażenie (superinfectio)  zaostrzenie się procesu przewlekłego (inflamatio chronica exacerans) – czasami jest to jedna z metod leczenia – lekarz specjalnie zakaża dodatkowo, by szybciej wyleczyć pacjenta.

Comments are closed.