Anatomia rogówki: Patologia rogówki (cornea).

Anatomia rogówki: Patologia rogówki (cornea).

- nabłonek przedni rogówki – 97% siły metabolicznej rogówki;
- błona graniczna przednia – cienka, bezstrukturalna, nie regeneruje;
- zrąb rogówki – 95% grubości ściany;
- błona Descemeta;
- nabłonek tylny rogówki – jednowarstwowy kostkowy, śródbłonek.

Stan funkcjonalny obu nabłonków decyduje o przejrzystości rogówki. Jest ona bardzo silnie unerwiona czuciowo, nie jest zaś ukrwiona. Ubytki w nabłonku przednim dają kontakt z frakcją wodną filmu łzowego, który działa na włókna kolagenowe zrębu, powodując ich pęcznienie i rozszerzenie. Odbicie i załamanie fali świetlnej powoduje zmętnienie. Nabłonek tylny oddziela rogówkę od płynu wodnistego komory oka.
Nabłonek przedni składa się z komórek cylindrycznych przy błonie podstawnej, które przechodzą w wielokątne i po złuszczeniu odpływają z filmem łzowym.
Nabłonki mogą regenerować – nie powstają blizny. Przy głębszych urazach mechanicznych, sięgających do trzeciej warstwy, lub procesach patologicznych na tle wirusowym lub grzybiczym, powstają blizny.
Kopuła rogówki ma 0,4mm, a na obwodzie 0,8mm.

Comments are closed.