Carl Gustav Jung

Carl Gustav Jung
(26 lipca 1875, Kesswill, Szwajcaria – 6 czerwca 1961, Zurych) – szwajcarski psychiatra i psycholog. Był twórcą psychologii głębi, na bazie której stworzył własną koncepcję nazywaną psychologią analityczną (stanowiącą częściową krytykę psychoanalizy). Wprowadził pojęcie nieświadomości zbiorowej, synchroniczności oraz archetypu, które odegrały także wielką rolę w naukach o kulturze.
W latach 1907-1913 współpracował z Zygmuntem […]

Szyja – Collum

Szyja – Collum
Granicę między okolicą szyi a głowy stanowi:
Staw między kością potyliczną i atlasem; tylny brzeg gałęzi żuchwy (od przodu) oraz pionowa linia na wysokości guzka bocznego kości ramiennej (od tyłu)
Fałd piersiowo-szyjny u przeżuwaczy (przejście szyi w okolicę mostkową klatki piersiowej) TU: iniekcje śródskórne!
Okolice szyi:
1. Okolica potyliczna (regio occypitalis)
2. Okolica grzbietowa szyi (regio dorsalis coli)
3. Okolica przyusznicza (regio […]

RÓŻYCA

RÓŻYCA
Ciężka choroba, o typowym – ostrym przebiegu, czasami przewlekłym. Obserwuje się zasinienia, zaczerwienienia na skórze. Bywają też zapalenia stawów (kulawizna, obrzmienia stawów). Przy przebiegu podostrym – plamy o romboidalnym kształcie (różyca pokrzywkowa). Przy przebiegu przewlekłym – zapalenie wsierdzia, martwica skóry, także przewlekłe zapalenia stawów.
Choroba może przenosić się na człowieka – lokalne, bolesne zapalenia skóry z […]

Choroba zakaźna a choroba zaraźliwa

Choroba zakaźna a choroba zaraźliwa
Choroba zakaźna – zmiany w organizmie pod wpływem zarazka jako podstawowego czynnika patogennego
 konflikt we współżyciu między makroorganizmem a zarazkiem (mikroorganizmem)
np.: zakażenie wirusem białaczki bydła; NZK; białaczka kotów
Choroba zaraźliwa – choroba zakaźna łatwo przenosząca się na inne osobniki
Nie każda choroba zakaźna jest jednocześnie zaraźliwą.
Np.: Tężec – zakaźna ale nie zaraźliwa
BSE
Wąglik – […]

Znaczenie chorób zakaźnych

Znaczenie chorób zakaźnych
 ogromne 
 430 r p.n.e. zaraza w Atenach zabiła 1/3 ludności kończąc „złoty wiek” Aten
 w 166 r n.e. zaraza (ospa, odra, dżuma) spustoszyła Imperium Rzymskie zabijając w Europie 4-7 mln ludzi
 około 160 r dżuma doprowadziła do upadku chińskiej dynastii Han
 1346-1350 dżuma zabiła ponad 1/3 ludności Europy
 Tyfus wielokrotnie zmieniał bieg kampanii wojennych (np. Napoleon […]

Etyka jako dyscyplina filozoficzna. Arystoteles (384-322 przed Chr.) Koncepcje etyki w starożytności

Etyka jako dyscyplina filozoficzna. Arystoteles (384-322 przed Chr.) Koncepcje etyki w starożytności
Zdaniem szwajcarskiego historyka filozofii Gigona starożytnych Greków charakteryzowały następujące formy życia:
- miłość do sławy (philokracja)
- miłość do bogactwa (philoplutia)
- miłość do przyjemności (philohedonia)
- miłość do mądrości (philosophia).
Miłość mądrości rodzi z kolei podział wszystkich nauk (według Arystotelesa) na:
- teoretyczne (theoria), […]

Poiesis a praxis. Arystoteles (384-322 przed Chr.) Koncepcje etyki w starożytności

Poiesis a praxis. Arystoteles (384-322 przed Chr.) Koncepcje etyki w starożytności
Relację tę Arystoteles rozpoczął od opisu struktury ludzkich czynności. Raz mamy do czynienia z cnotami, które znajdują się jakby poza tymi czynnościami - kiedy architekt buduje dom, to jego czynność służy realizacji tego czynu. Działania tego rodzaju, które cel mają poza sobą, należą do typu […]

Eudaimonia. Arystoteles (384-322 przed Chr.) Koncepcje etyki w starożytności

Eudaimonia. Arystoteles (384-322 przed Chr.) Koncepcje etyki w starożytności
Było to pojęcie centralne dla etyki Arystotelesa. Etyka za swój przedmiot ma praxis. Czy jednak każda praxis służy za środek do jakiegoś celu, czy też jest praxis, która jest celem sama w sobie? Arystoteles najwyższy cel (cnotę) utożsamiał z najwyższym dobrem. U stoików najwyższym celem była euboulia […]

Sprawiedliwość. Arystoteles (384-322 przed Chr.) Koncepcje etyki w starożytności

Sprawiedliwość. Arystoteles (384-322 przed Chr.) Koncepcje etyki w starożytności
Dyspozycją dobrą jest każda dyspozycja woli człowieka, przez którą, w sposób wolny, wykonuje specyficzną dla siebie czynność. Dobrą dyspozycją jest unikanie skrajności - tego, co za dużo i tego, co za mało. Wtedy trafia się w “złoty środek” (mesotes). Niemoralnym postępowaniem jest postępowanie ekstremalne - odchodzenie […]

Przyjemność i przykrość Arystoteles (384-322 przed Chr.) Koncepcje etyki w starożytności

Przyjemność i przykrość Arystoteles (384-322 przed Chr.) Koncepcje etyki w starożytności
. Zakres dla cnoty męstwa jest wyznaczony przez strach i zbytnią pewność siebie. Strach wyraża się poprzez uczucie nieprzyjemności, pewność siebie natomiast związana jest z uczuciem przyjemności. Decyzja podjęta z zuchwalstwa jest tak samo zła jak podjęta ze strachu. Źle, jeżeli ktoś się zbytnio lęka, […]