Epidemiologia wścieklizny w Polsce - Drogi wydalania wirusa wścieklizny - Drogi zakażenia wścieklizną

Epidemiologia wścieklizny w Polsce
 Dawniej psy i wilki rezerwuarem i one na ludzi
 Po wojnie 3-4 tysiące zachorowań rocznie, głównie psy
 Od 1948 roku masowe szczepienia psów wirusem Fix Pasteura
 Gwałtowny  zachorowania u zwierząt (lata 50-te po około 100 rocznie) i ludzi (1946 – 46; 1949 – 66; 1950 – 35 potem po kilka rocznie, ostatni w 2000 roku)
 Lata 60-te wzrastają zachorowania zwierząt dzikich
 Od 1967 roku więcej dzikich niż psów chorych (300 rocznie)
 W 1971 roku ponad 1000 zachorowań zwierząt
 Szczyt w 1992 roku: 3084 przypadków u zwierząt
 Lis 70-90%, kot 7%, bydło 6%, pies 5%

Dlaczego lis? – trudno powiedzieć
 Wojenne zaburzenia ekosystemów?
 Chemizacja DDT – immunosupresja?
 Na pewno wzrosła populacja lisów (tępienie ptaków drapieżnych – więcej gryzoni – więcej lisów?)
 Od 1992 roku doustne szczepienie lisów: gwałtowny spadek liczby zachorowań
 Czy to koniec problemu?
Ponad ¼ przypadków wścieklizny w Europie przypada na Polskę.

Drogi wydalania wirusa wścieklizny
- ŚLINA
- Inne (we krwi, moczu) chyba bez znaczenia (wirus bardzo wrażliwy)

Drogi zakażenia wścieklizną
- Pokąsanie przez wściekłe zwierzę
- Oślinienie? – 1 przypadek - Zarazek musi być wprowadzony do rany!!!
- Aerogennie? (doświadczalnie)
- Kanibalizm gryzoni?

Comments are closed.