Metody gastropeksji:

Metody gastropeksji:
- założenie rurki Fowley’a – odprowadza gaz, ułatwia podawanie leków i karmienie dożołądkowe; zakładana 4 cm za żebrem, 2-3 cm od linii białej; wypełnia się ją NaCl, a wokół balonika zakłada się szew kapciuchowy łączący ze ścianą jamy brzusznej,
- szew okołożebrowy – wykonuje się nacięcie z prawej strony jamy brzusznej w okolicy wpustu; nacina się surowiczówkę i mięśniówkę, dwa płaty przyszywa się do zebra,
- wycięcie płata surowiczówkowo-mięśniowego 5-7 cm i przyszycie go do powłok brzusznych w okolicy XI/XII żebra strony prawej,
- nacięcie w okolicy wpustu i ściany jamy brzusznej zszywamy razem, po 7-10 dniach tworzy się zrost,
- przyszycie dwoma szwami równoległymi, ciągłymi żołądka do klatki piersiowej w okolicy odźwiernika; zakłada się nieresorbujący szew surowiczówkowo-mięśniówkowy do otrzewnej trzewnej i mięśni – metoda docenta Osińskiego,
- dawniej do rany przyszywano sieć szwem ciągłym (stary, ale bardzo dobry sposób docenta Osińskiego).

Udana dekompresja poprzez sondowanie powinna kończyć się płukaniem żołądka do momentu wypływu czystej wody i kontrolą RTG. Leczenie zachowawcze obejmuje podawanie płynów do 24 h i.v., metoklopramid 25mg/kg co 6 h, aminokwasy (Duphalyte) i.v. Po 48 h rozpoczynamy podawanie pokarmów.

• Opieka pooperacyjna:
- podawanie tlenu do momentu odzyskania przytomności,
- założenie sondy nosowo-żołądkowej, która umożliwia dekompresję i żywienie,
- przy utrzymującym się tętnie powyżej 190/min istnieje możliwość wystąpienia arytmii; aby temu zapobiec podajemy lidokainę i.v. nawet do 7 dni,
- założenie cewnika na czas zabiegu pozwala na kontrolę ilości moczu, a tym samym kontrolę nagłego spadku ciśnienia (filtracja).

Prognoza zależy od:
- długości trwania choroby,
- towarzyszących chorób, zmian w układzie krążenia,
- czy schorzenie wystąpiło po raz pierwszy,
- czy podjęto leczenie zachowawcze czy operacyjne.

Comments are closed.