PARADYGMAT INTERPRETACYJNY

PARADYGMAT INTERPRETACYJNY

Interakcja społeczna – to procesy i sposoby przy pomocy których aktorzy społeczni odnosza się do siebie zwłaszcza w spotkaniach „twarzą w twarz”.

Na interakcję składają się (cechy):
- interakcja konstruowana jest przez podmiot
- definiowanie jest tu stałym procesem
- interakcja jest symboliczna
- interakcja ma charakter wyłaniania się (emergencja) – nie jest dana
- int. zachodzi przez dopasowanie linii działań przez antycypowanie odpowiedzi partnera (modyfikacja działań, przewidujemy zachowanie partnera i ………………………… swoje działanie, swoją wypowiedź.

Interakcja często polega na negocjowaniu normalności sytuacji. Tym trudniej wynegocjować normalność:
• im bardziej uczestnicy przepełnieni są emocjami
• gdy wymagane jest bardzo złożone działanie
• uczestnicy są pewni definicji sytuacji jako niezwykłej
• bardziej zaangażowani są w utrzymanie reguł, o których sądzą że są łamane
• im gorszy jest ich stosunek do partnera
• im wyższy jest ich status w porównaniu do obrońców „normalności” sytuacji.

Na paradoks int. składaja się:

1. Teoria interakcjonizmu symboliczny - H. Blumer , G.H. Mead – Mead uważał, że ludzkie działania nie zależą tylko od bodźców, ale i od tego jak człowiek interpretuje daną sytuację. Człowiek udziela sam sobie wskazań ( przez interpretację sytuacji).
2. Teoria etnometodologii – to nauka na temat metod jakie ludzie stosują do interpretowania rzeczywistości.
Odkrywają niepisane reguły, którymi ludzie kierują się na co dzień. Stosują metody tzw. Eksperymentu przerywanego, tzn. zakłócają normalne zachowanie ludzi (celowo) bo wtedy pojawiają się negatywne reakcje i wiadomo, że jednak istnieją jakieś reguły.
3. Koncepcja dramaturgiczna E. Goffman’a - starał się rozpoznać metody, jakie stosują ludzie aby wywołać pożądane reakcje u innych, wrażenia u innych. Ludzie niekiedy grają.

Grupa społeczna
- to zbiorowość o wykrystalizowanych strukturach wewnętrznych, systemach wartości, trwałych komponentach świadomościowych i specyficznej kulturze.
- to pewna liczba osób połączona więzią społeczną.

Struktury wewnątrzgrupowe:
• socjometryczna (wzajemne relacje w obrębie grupy, np. sympatia) – tutaj stosuje się tzw. testy socjometryczne; zadaje się w nich określone pytania i na podstawie odpowiedzi określa się pozycje socjometryczną jednostki, albo czy jest np. lubiana.
• przywództwa ( władzy)
• komunikowania.

Procesy grupowe:
1. Konformizm to zachowanie zgodne z normami obyczajowymi lub zmiana zachowania pod wpływem nacisków grupy
2. Naśladownictwo to zachowanie jak najbliższe zachowaniu drugiego człowieka
3. Dezindywidualizacja - jednostka zatraca swoja osobowość, utożsamia się, żyje tłumem, nie ma własnego „ja”.
4. Dyfuzja odpowiedzialności – zatracenie poczucia odpowiedzialności, nikt nie bierze odp. za jakieś czyny, zdarzenia
5. Anonimowość – brak identyfikacji w obrębie grupy. Niekiedy osoba, która wie że nie są znane jej przekonania pracuje efektywniej
6. Efekt liberalizacji – przechodzenie jednostki z jednej grupy do drugiej, w której niektóre normy nie obowiązują; stąd zmiana przynależności grupowej powoduje osłabienie wcześniej wyznawanych norm
7. Przesunięcie ryzyka - często grupa jako całość jest skłonna ponosić większe ryzyko, którego jednostka sama by nie podjęła; grupa jako całość podejmuje odważniejsze decyzje;
8. Facylitacja – często tylko obecność innych osób powoduje uzyskiwanie lepszych wyników (bądź gorszych).
9. Syndrom grupowego myślenia - istnieją dwa aspekty tego zagadnienia:
a)„burza mózgów” – gdy grupa osób motywuje siebie nawzajem do wymyślania twórczych rozwiązań
b)ten aspekt charakteryzuje się:

- złudzenie, że niepowodzenia zdarzają się tylko innym, nadmierny optymizm

- wspólne tworzenie racjonalizacji, aby zneutralizować ostrzeżenia, które powinny skłonić członków grupy do powtórnego rozpatrzenia założeń

- wiara w niepodważalną moralność grupy – ignorowanie moralnych i etycznych konsekwencji decyzji

- nacisk na każdego z członków grupy, który wypowiada argumenty przeciwko jakiemukolwiek grupowaniu, stereotypowi, że tego typu postawy są nie mile widziane

- cenzurowanie własnego myślenia - minimalizowanie własnych wątpliwości

- złudzenie jedności stanowisk

- stereotypowa ocena przywódców wrogich grup, albo jako zbyt złych, albo jako zbyt słabych i głupich.

Rodzaje grup:
1.Rodzinne , wspólnota.
2.Stowarzyszenie – tu człowiek przy wykonywaniu zadań daje z siebie tylko część osobowości.

1. Pierwotne – wywierają największy wpływ na osobowość człowieka (rodzina, grupy rówieśnicze, zbiorowość sąsiedzka)
2.Wtórne.

1.Celowe.
2.Spontaniczne.

1. Inkluzywne.
2. Ekskluzywne.

1. Formalne.
2. Nieformalne.

Czynniki warunkujące grupę społ.:
- członkowie
- cele i zadania
- identyczność
- ośrodki skupienia.

Funkcje rodziny:
• materialno – ekonomiczna
• opiekuńczo – zabezpieczająca
• prokreacyjna
• seksualna
• legalizacyjno – kontrolna
• socjalizacyjna – wprowadzanie nowych członków
• kulturowa
• rekreacyjno – towarzyska
• emocjonalno – ekspresyjna
• klasowa.

Comments are closed.