Korekcja racic

Korekcja racic
Pielęgnacja racic decyduje o zdrowiu narządu ruchu i całego organizmu bydła, u którego 80% kulawizn wywołują schorzenia w obrębie palców. Stąd ta okolica jest najczęstszy miejscem interwencji lekarsko weterynaryjnej. Pod pojęciem pielęgnacji racic rozumieć należy dbałość o właściwe warunki środowiskowe i higieniczne obór, a zwłaszcza stan i właściwości materiałowe oraz strukturę powierzchni podłoży stanowisk dla bydła. Najważniejszym elementem tych działań jest jednak korekcja racic, czyli przywrócenie palcom właściwych warunków oparcia poprzez odpowiednie skrócenie nadmiernie wyrastającego rogu puszki racicowej. Wyrośnięte racice doprowadzają do załamania osi palcowej. Naturalną konsekwencją tego stanu rzeczy staje się przeciążenie miejsca do tego nieprzystosowanego, a mianowicie opuszki („piętki”), która cechuje się miękkim rogiem. Wskutek złego ukrwienia tworzywo dodatkowo zaczyna produkować róg złej jakości. Sprzyja to rozwojowi aseptycznych (wysięk), infekcyjnych oraz nekrotycznych procesów w obrębie tworzywa. Załamanie osi implikuje także wzrost napięcia ścięgien zginaczy palcy, torebki stawu racicowego, co może skutkować zapaleniem kości oraz stawu racicznego. Trzecią konsekwencją nadmiernie wyrośniętego rogu racicowego jest ból związany z wzrostem naprężenia tkanek, uciskiem zbierającego się między kością a puszką wysięku zapalnego. Zwierzęta tracą apetyt, nie rozwijają się należycie, obniża się produkcja mleka.

Celem korekcji racic jest przywrócenie im prawidłowego kształtu, a tym samym właściwego rozłożenia sił w palcach (warunki stato-dynamiczne). Ta czynność musi być poprzedzona analizą postawy i kształtu puszki racicowej. Przykładowo, nie można naturalnie ostrokończystej racicy przekształcić w tępokończystą. Nie wolno też zdejmować tej samej ilości rogu z całej podeszwy. Najszybciej bowiem róg wyrasta na ścianie przedniej i tam jest go najwięcej, najwolniej za to rośnie na piętkach. Odpowiednią grubość rogu zdejmuje się od strony podeszwowej ze ściany i podeszwy. Wyjątkowo przy bardzo wyrośniętych racicach obcina się od strony zewnętrznej czubek racicy tak by cięcie było przedłużeniem ściany w odcinku bliższym. Skracanie racic można podzielić na 3 etapy. 1. zestruganie nożem kopytowym kruchego rogu podeszwowego, co pokaże na ile trzeba skrócić ścianę; 2. obcięcie nożycami, obcęgami lub tasakiem ściany od strony podeszwowej; 3 wyrównanie tarnikiem

Po właściwie wykonanej korekcji przywrócony zostaje przebieg prosty osi palca, a kąt ścienno podeszwowy zwiększa się. W ten sposób przenosimy na powrót nacisk na twardą i grubą podeszwę, odciążając podatny i cienki róg opuszki. Obie racice po skróceniu winny mieć jednakową długość i przypominać kopyto. Powierzchnia podeszwowa k. racicowej zostaje ustawiona równolegle do podłoża.

Comments are closed.