Resekcja zginacza głębokiego

Resekcja zginacza głębokiego
Zabieg ten (resectio tendinis m. flexoris digitalis profundus) jest wskazany gdy dochodzi do martwicy ścięgna lub jego zerwanie.
Resekcja niska. Poniżej raciczek po stronie dłoniowej przecinamy opuszkę i skórę na długości 5-6cm w zgiętku pęcinowym. Na tępo odpreparowujemy ścięgno, przecinamy je na granicy tkanki zdrowej, a następnie wycinamy w miejscu przyczepu. Po usunięciu z rany resekowanego odcinka ścięgna, skórę zamykamy szwem pojedynczym.
Resekcja wysoka. Polega ona na wykonaniu dwóch osobnych cięć. Pierwsze ma miejsce w 1/3 górnej śródręcza względnie śródstopia. Skalpelem przecinamy po stronie dłoniowej skórę na długości 6 cm, kończąc cięcie bezpośrednio nad raciczką. Drugie cięcie wykonujemy jak przy resekcji niskiej. W górnym cięciu wypreparowujemy na tępo ścięgno i przecinamy je potem na granicy zdrowej tkanki. Pociągając ścięgno w dół wyciągamy je przez cięcie opuszkowe (w zgiętku pęcinowym) na zewnątrz, a następnie wycinamy w miejscu przyczepu i usuwamy. Skórę w cięciu górnym i dolnym zespalamy szwem pojedynczym.
Po operacji należy uwzględnić odciążenie palca operowanego i przeciwdziałanie jego przeprostowaniu. Cel ten osiągamy ortopedycznym kuciem z użyciem podkowy z koturnem i dwoma wąsami bądź szwem z drutu łączącym wierzchołki racic.

Comments are closed.