INNE PRZYCZYNY NIEDROŻNOŚCI UKŁADU POKARMOWEGO:

INNE PRZYCZYNY NIEDROŻNOŚCI UKŁADU POKARMOWEGO:
• GUZY OKOLICY GARDŁA, powodują zmianę zarysu ściany gardła, powiększenie węzłów zagardłowych;
• ZWĘŻENIE PRZEŁYKU, może być następstwem ucisku przełyku wywieranego przez powiększony węzeł chłonny lub nowotwór;
• ROZSZERZENIE PRZEŁYKU (megaoesophagus), czyli achalazja przełyku. Wrodzona achalazja występuje u owczarków niemieckich, dogów i seterów. Oddawanie niestrawionego pokarmu pojawia się zwykle po odsadzeniu szczeniąt. Nabyte rozszerzenie przełyku występuje u dorosłych psów;
• PRZETRWAŁY PRAWOSTRONNY ŁUK AORTY, jest zaburzeniem rozwojowym układu krążenia pochodzenia skrzelowego; łuk aorty leży na prawo od tchawicy przełyku, podczas gdy tętnica płucna znajduje się z lewej strony. Łączący aortę i tętnicę płucna przewód tętniczy, a po jego zamknięciu -więzadło tętnicze, powoduje w tej sytuacji zaciśnięcie i zwężenie przełyku w okolicy podstawy serca. Zwężenie utrudnia przechodzenie stałych pokarmów powodując rozszerzenie dogłowowo od niego położonego odcinka;
• WGŁOBIENIE ŻOŁĄDKOWO-PRZEŁYKOWE, tzw przepuklina rozworu przełykowego. Polega na przemieszczeniu się części żołądka do przełyku. Występuje u psów bardzo rzadko, powodując silny ból, wymioty, złe samopoczucie zwierzęcia;
• NOWOTWORY PRZEŁYKU;
• ZWĘŻENIE ODŹWIERNIKA (stenosis pylori), obejmuje zarówno jego skurcz (pylorospasmus), który obserwuje się w każdym wieku i powstaje prawdopodobnie w wyniku obniżenia wartości progowej pobudliwości układu współczulnego, w związku z czym bodźce o normalnym natężeniu wywołują nadmierne napięcie mięśniówki i odźwiernika, pies wymiotuje w różnych okresach po jedzeniu, po podaniu spazmolityków wymioty ustępują; jak i przerost. Przerost odźwiernika może być nabyty (hypertrophia pylori acquisita). Jest następstwem długotrwałego skurczu odźwiernika, występuje u psów w różnym wieku, wymioty utrzymują się także po środkach spazmolitycznych, płyny mogą przechodzić bez przeszkód). I wrodzony (hypertrophia pylori congenita), występujący u szczeniąt, które zaczynają jeść pokarm stały. Objawem charakterystycznym są bardzo silne wymioty, tzw. wymioty fontannowe. Schorzenie to bywa najczęściej obserwowane u buldożków francuskich, bokserów i boston terierów;
• GUZY NOWOTWOROWE JELITA (głównie nowotwory jelita grubego) zamykające jego światło od wewnątrz;
• GUZY NOWOTWOROWE INNYCH NARZĄDÓW jamy brzusznej (na przykład rak jajnika) zamykające światło jelita poprzez uciśnięcie go od zewnątrz;
• ZROSTY WEWNĄTRZ JAMY BRZUSZNEJ (cienkie pasma tkanki łącznej powstające w wyniku wcześniejszych zabiegów operacyjnych w jamie brzusznej lub po przebytym zapaleniu otrzewnej) uciskające z zewnątrz na jelito;
• UWIĘŹNIĘTA PRZEPUKLINA, zwłaszcza pachwinowa lub udowa, kiedy to odcinek jelita zostaje uwięziony i zaciśnięty we wrotach przepukliny;
• SKRĘT JELITA, w którym dochodzi do skręcenia odcinka jelita wokół własnej osi z towarzyszącym zaciśnięciem jego światła;
• WGŁOBIENIE JELITA CIENKIEGO, w którym dochodzi do wsunięcia (wpuklenia się) odcinka jelita w odcinek sąsiedni, czego wynikiem jest obrzęk ściany jelita zamykający jego światło. Występuje niekiedy u psów, zwłaszcza młodych, pod wpływem biegunki i zwiększonej perystaltyki jelita. Wgłobienie może powodować częściową lub całkowitą niedrożność;
• WGŁOBIENIE JELITA GRUBEGO, występuje rzadko u psów i najczęściej dotyczy wgłobienia jelita biodrowego do okrężnicy;
• UCHYŁEK PROSTNICY (diverticulum recti);
• ZWĘŻENIE PROSTNICY (stenosis recti).

Comments are closed.