NARZĘDZIA OPERACYJNE POLITYKI REGIONALNEJ

NARZĘDZIA OPERACYJNE POLITYKI REGIONALNEJ Prowadzenie polityki regionalnej wymaga odpowiedniej instrumentacji. Obejmuje ona z jednej strony, systemy programowania i planowania tych działań organów publicznych, których celem jest rozwój regionalny, z drugiej zaś różnego rodzaju narzędzia, za pomocą, których organy te mogą zapewniać skuteczne osiąganie celów określonych w planach. W programowaniu polityki regionalnej ważne miejsce zajmuje przede wszystkim planowanie przestrzenne(terytorialne). Planowanie polityki regionalnej na szczeblu ogólnopaństwowym obejmuje opracowywanie planów zagospodarowania przestrzennego kraju. Na szczeblu lokalnym powstają tzw. miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego mikroregionów, oraz lokalne programy rozwoju społeczno-ekonomicznego, realizowane przez władze samorządowe. W związku z różnymi rodzajami polityki regionalnej ( polityka inwestycyjna, edukacyjna, technologiczna, przemysłowa, ekologiczna, rolna, rybołówstwo i leśnictwo, finansowa) wyróżniamy następujące instrumenty polityki rozwoju regionalnego: *finansowe-w tym dotacje kapitałowe (dotyczą realizowanej inwestycji lub rozbudowy nowych miejsc pracy, umożliwiają pokrycie zazwyczaj części kosztów ponoszonych z związku z realizowaną inwestycją, zmuszając do poszukiwania pozostałych środków do jej sfinansowania), preferencyjne kredyty w tym także ulgi i zwolnienia podatkowe, przyśpieszona amortyzacja środków trwałych, subsydia na tworzenie nowych miejsc pracy oraz poręczenia i gwarancje kredytowe(ich rola polega na udzielaniu poręczeń spłaty kredytu podmiotom występującym o taki kredyt) *instrumenty gospodarcze, (które wiążą się z rozbudową lokalnej infrastruktury technicznej w postaci dróg, wodociągów, kanalizacji lub sieci ciepłowniczej umożliwiając rozwój nowych inwestycji) *instrumenty informacyjno-edukacyjne( w tym wiedza i informacja wpływające na rozwój gospodarki, działalność szkoleniowo-edukacyjna) *instrumenty prawno-administracyjne(normy powszechnie obowiązujące uchwalane przez władze państwowe w odniesieniu do całego społeczeństwa oraz przez władze regionalne w stosunku do społeczności lokalnej-określające reguły postępowania obowiązujące wszystkie jednostki gospodarcze, a zwłaszcza inwestorów wprowadzających zmiany w sposobach użytkowania terenów i zagospodarowywania obszarów, dotyczące m.in. bhp, drogownictwa, bezpieczeństwa ppoż., ochrony środowiska naturalnego, sposobów użytkowania ziemi, stosowania gabarytów zabudowy z wymaganiami urbanistyczno- architektonicznymi itd., decyzje prawno-administracyjne- będące konkretyzacja i formą wprowadzania w życie powszechnie obowiązujących norm- dotyczące miedzy innymi regulacji związanych z wyborem lokalizacji inwestycji budowlanych, dopuszczenia, zakazy lub ograniczenia określonych rodzajów produkcji i technologii, zezwolenia budowlane itp.), oraz działania o charakterze ekonomiczno-finansowym( dotyczą obciążeń podatkowych, zwolnień i ulg podatkowych, ułatwień kredytowych oraz dotacji z budżetu)) Stosunkowo często działania w celu przyspieszenia rozwoju lub rekonstrukcji regionów obejmują także przedsięwzięcia organizowane bezpośrednio przez państwo lub jednostki samorządu terytorialnego, występujące w roli dysponenta nakładów kapitałowych lub uczestnika we wspólnych inwestycjach z kapitałem prywatnym. Do tego typu przedsięwzięć należą zwłaszcza inwestycje publiczne. Warto wspomnieć, iż na rozwój i zagospodarowanie terytorium kraju, regionów i mikroregionów w wysokim stopniu wpływa ich wyposażenie w infrastrukturę techniczno- ekonomiczną i społeczną obejmująca różne urządzenia typu punktowego i liniowego oraz zakłady użyteczności publicznej.

Comments are closed.