LESEFERYZM I LIBERALIZM (a)

LESEFERYZM I LIBERALIZM (a)
A. Teoria
- Liberalizm rozwinął się w XVIII w. w Europie – w kontekście idei Oświecenia: wolności jednostek i koncepcji praw natury;
- akcentował swobodę działaln. gosp. i wolność ekonom.; nawiązywał do fizjokratyzmu (por. koncepcje laissez fa-ire);
- Przedstawiciele: szkoła klasyczna w ekonomii: A. Smith, D. Ricardo;
- Sprzeciw wobec interwencjonizmu państwa w gospodarkę
- Podkreślano znaczenie międzynar. podziału pracy (teoria kosztów komparatywnych D. Ricardo), popierano od-chodzenie od protekcjonizmu i zapewnienie wolnej wymiany handlowej z zagranicą.
B. Przykłady liberalizacji PG w Europie
1/ Anglia na początku XIX w. – osiąga przodującą pozycję w gospodarce światowej. Doktryna wolnego handlu odpowia-da interesom angielskim. 1820-1849 – następują zmiany regulacji prawnych dot. handlu zagr.: dopuszcza się – na zasa-dzie wzajemności – do handlu z koloniami statki innych bander; znosi się cła przywozowe na surowce oraz cła eksporto-we.
2/ Francja – Rewolucja francuska zapewnia dostęp do zajmowania się rzemiosłem, przemysłem i handlem wszystkim obywatelom; odwrót od protekcjonizmu trwa tylko do 1871 r., tj. do wojny fr.-pruskiej.
3/ Niemcy – w 1834 r. utworzono Niemiecki Związek Celny, który objął 18 państw niemieckich; we wzajemnych stosun-kach wprowadzono zasady wolnego handlu, ale stosowano osłonę celną całego obszaru krajów niem. – zgodnie z zalece-niami tzw. narodowej szkoły w ekonomii. Jej twórca: F. List - zwolennik protekcjonizmu - uważał, że korzyści z wolnej wymiany osiągają kraje ekonom. silniejsze; w krajach słabiej rozwiniętych trzeba chronić słabe gałęzie przemysłu (po-dobną argumentację stosuje się do dziś).

Comments are closed.