PKB JAKO WSKAŹNIK DOBROBYTU

PKB JAKO WSKAŹNIK DOBROBYTU

- Wskaźnik wzrostu PKB i PKB per capita – to wielkości średnie; nie pokazują ani dobrobytu, ani rozwarstwienia mająt-kowego.
- PKB w PL rośnie, a jednocześnie rośnie liczba osób poniżej minimum egzystencji. Wg danych GUS: 1996 r. – 4,3% gosp. domowych; 2004 – 12%
- W PL ubóstwem zagrożeni są głównie ludzie młodzi i dzieci;
- 20% najuboższych rozporządza 6% ogółu dochodów;
- W najuboższych domach wydaje się 7 razy mniej na osobę niż w najbogatszych.
- Zagraża to spójności społ. i stabilności politycznej;
- Czyli: wzrost PKB nie przekłada się automatycznie na wzrost dobrobytu.
- Na dobrobyt składa się „coś więcej” niż kupowane i sprzedawane dobra materialne, np. więzi społ., jakość środowiska nat.
- Potrzebujemy wzrostu gosp. (wzrostu PKB) do podniesienia jakości życia, ale nie może on być celem samym w sobie.
- Im bogatszy kraj – tym mniejsza zależność między wielkością PKB per capita a poczuciem szczęścia (np. identyczny poziom postrzegania dobrobytu w krajach skandynawskich, USA, Japonii w latach 90. i 60., kiedy PKB był 3 razy niż-szy).
- Dobrobyt próbuje się dziś mierzyć tzw. indeksem rozwoju ludzkiego HDI (human development index) stworzonym przez ONZ. Bierze on pod uwagę:
- oczekiwaną długość życia
- stopień analfabetyzmu
- liczbę osób uczących się na różnych szczeblach edukacji
- wzrost gosp. (PKB per capita)
Najwyższe HDI mają kraje skandynawskie: Norwegia, Szwecja (Dania: 17); USA: 8, Francja: 16; PL: 37 (z państw Euro-py Śr. i Wschodniej wyprzedzają nas Czechy i Estonia).

Comments are closed.