POLITYKA STRUKTURALNA

POLITYKA STRUKTURALNA
- Struktura gosp. to układ elementów gosp. i występujące między nimi relacje. Można mówić o strukturze: prod., zatr., majątku trwałego, regionu itp. B. ważne są zmiany strukturalne przebiegające w różnych układach:
1/układzie przedmiotowym, opisującym działowo-gałęziową strukturę gosp.
2/ struktura terytorialna – określa rozmieszczenie elementów gosp. nar.
3/ struktura instytucjonalna gospodarki
4/ układ struktury określający podział pracy i specjalizację międzynar.
5/ struktura gosp. ze względu na stopień nowoczesności produktów i stosowanych technologii (struktury gosp. są zmienne w czasie – ze względu na rozwój nauki i techniki).
→ Zmiany (przemiany) strukturalne nazywa się też restrukturyzacją. Proces ten zależy od postępu techn., ale też od czyn-ników społ.-instytucjonalnych (nowe rozw. w org. i zarządzaniu przeds., współpraca z instytucjami publ. itp.).
→ Kierunki przemian strukturalnych krajów rozwiniętych:
- ograniczenie prod. i zatr. w gałęziach o przestarzałych technologiach i przyspieszenie tempa wzrostu w gałęziach o nowoczesnych technol.
- dynamiczny wzrost udziału usług w PKB;
- decentralizacja org. struktur przemysł. – nowa rola przypada przeds. mniejszym; maleje znaczenie skali prod. dla rentowności;
- wszystko to powoduje zmiany w strukturze i dynamice obrotów towarowych na rynkach światowych.
→ Strukturę gosp. można kształtować!
→ Polityka strukturalna (polityka przeobrażeń strukturalnych) – to oddziaływanie na strukturę gosp.
→ Jej cele zależą od warunków rozwojowych. Do podstawowych należą:
- poprawa ekonom. efektywności gosp.
- przyspieszenie wzrostu gosp. i przeciwdziałanie bezrobociu
- dążenie do unowocześnienia gosp.
- dążenie do podniesienia konkurencyjności towarów krajowych na rynkach światowych
- ograniczanie wpływu barier surowc., energ., demogr. na rozwój.
→ Polityka strukturalna może mieć różne formy:
- polityka dostosowawcza: popieranie pewnych zmian czy hamowanie upadku niektórych dziedzin;
- polityka zapobiegawcza – opiera się na mechanizmie rynkowym i popieraniu prywatnej inicjatywy;
- antycypacyjna polityka strukturalna – uławianie przeds. dostosowywanie się do nowych warunków.
→ W PL w okresie transformacji nastąpiły zasadn. zmiany strukturalne:
- zmiana struktury własn.: wzrost udziału sektora pryw. w tworzeniu PKB,
- zmniejszenie roli przem. ciężkiego w działaln. przem.
- negatywne przemiany strukturalne w układzie gałęziowym (spadek znaczenia przem. elektr., elektromaszynowego, pre-cyzyjnego, śr. transp., wyrobów włókienniczych)
- brak zadowalających przemian w strukturze sektorowej: ciągle duża rola sektora pierwszego (roln., leśn., rybołówstwo)
- poz. zmiany struktury org. i instytucjonalnej: wzrost udziału w prod. i zatr. sektora MŚP –co wpływa na zmniejszenie zakresu monopolizacji gosp.
- wzrost znaczenia sektora pryw. w systemie bankowym, ubezp., powstanie giełd towarowo-usługowych i rynku kapita-łowego.

Comments are closed.