STRUKTURA GOSPODARKI (a)

STRUKTURA GOSPODARKI (a)
Strukturę GN rozpatruje się w różnych układach (układ – to zbiór elementów uporządkowanych wg pewnych zasad). Z punktu widzenia PG ważne są 4 układy strukturalne.
1. Układ rodzajowy – GN ujmuje się wg rodzajów działaln. i wyróżnia: branże, gałęzi, działy, sektory (=układ działowo-gałęziowy). Wyróżnia się tu czasem 3 sektory gałęziowe:
- Sektor I: produkcja pierwotna = pozyskiwanie dóbr mat. z przyrody; roln. leśnictwo, rybołówstwo, przem. wydo-bywczy;
- Sektor II: gałęzie przem. przetwórczego (łącznie z budownictwem);
- Sektor III: usługi.
W słabo rozwiniętych GN dominuje zatr. w sektorze I, w silnie rozwiniętych – w sektorze III. W PRL struktura rodzajo-wo-gałęziowa była patologiczna: dominuje „produkcja dla produkcji”; niedostat. prod. śr. konsumpcji.
2. Układ przestrzenny – rozmieszczenie elementów GN w jednostkach terytorialnych;
3. Układ własnościowo-podmiotowy – wyróżnia elementy GN wg rodzajów własności. Struktura własnościowa rozstrzy-ga o ustroju społ.-ekonom.
- W GN działają różne przeds., w tym – międzynar. z kapitałem mieszanym, gdzie udziały mają osoby indyw. i korpora-cje.
- Dominują przeds. prywatne, ale istnieją też publiczne – państwowe i samorządowe. Te ostatnie obejmują zwł. przeds. użyteczności publicznej: w gosp. komunalnej, komunikacji, energetyce.
- PG w odniesieniu do (3) wyraża założenia doktrynalne partii rządzących. Partie liberalne i konserwatywne – zmierzają do ograniczenia zakresu działania przeds. publicznych, lewicowe (ale i niektóre prawicowe) – za etatyzacją podst. gałęzi prod. Jednym z kierunków oddziaływań rządów na (3) jest tzw. upowszechnienie własności.

Comments are closed.