Polityka społeczna w obliczy kryzysu lat 70tych

Polityka społeczna w obliczy kryzysu lat 70tych

Podczas kryzysu lat 70 panowało przekonanie, że problemy polityki społecznej da się rozwiązać. Jednak sytuacja gospodarcza kraju ukazała długotrwałe nieprawidłowości w państwie społecznym, postrzeganym jako drogie, ekonomiczne obciążenie. Kryzys objawiał się poprzez wzmocnienie zależności jednostki od państwa, złą koordynację państwa opiekuńczego, co wpłynęło na efektywną prace. Obywatele mieli poczucie niespełnionych obietnic, a opieka socjalna stała się ciężarem dla gospodarki.
Po objęciu władzy przez konserwatywną Margaret Thatcher do brytyjskiej polityki wprowadzono ponownie myślenie (neo)liberalne. Dokonano gwałtownych reform. Dążono do zaakceptowania przez ludzi własnej odpowiedzialności finansowej za osobiste zdrowie i dobrobyt. Głoszono że obywatele powinni być wspierani przede wszystkim przez rodzinę, sąsiadów, a dopiero później państwo. Podkreślano wartość indywidualizmu samopomocy i prywatnej przedsiębiorczości. W latach 1979 – 1997 dokonano systematycznej zmiany w państwie dobrobytu

I element : prywatyzacja sfer społeczno - politycznych, likwidacja kosztownych służb publicznych, które były źle postrzegane przez obywateli, prywatyzacja sfery państwa dobrobytu (sztuczna konkurencja) , akcentowanie odpowiedzialności jednostki i rodziny za sferę dobroczynną , obniżono renty podstawowe,
II element: próba ograniczenia wydatków społeczno- politycznych korporacji komunalnych, chęć utrzymania w ryzach swobody komun w zakresie finansów (przejęcie przez państwo kontroli nad nimi)
III element : instrumentalizacja, zaostrzającej się nierówności społecznej w trakcie wdrażania neoliberalnej gospodarki doprowadziła do wzrostu wydatków społecznych, a w konsekwencji do surowej polityki ograniczającej je , wprowadzono mocną kontrole inflacji

Konsekwencje tych zmian były widoczne już w latach osiemdziesiątych : wzrost żebraków na ulicach, problem bezdomności, wysoki pozimo bezrobocia w biedniejszych rejonach, wzrost nierówności społecznej. Nie udało się zmniejszyć kosztów państwa, pozostały one niemalże takie same.

Comments are closed.