Polityka społeczna XIX i początku XX w.

Polityka społeczna XIX i początku XX w.

Państwo dobrobytu rozwinięte w Wielkiej Brytanii po 1945 bazuje na tradycjach społeczno- politycznych okresów wcześniejszych. Idea państwa opiekuńczego w Wielkiej Brytanii wywodzi się już z średniowiecznej chrześcijańskiej dobroczynność i pomocy biednym. W Anglii od XVIII, aż do końca XIX stulecia towarzystwa dobroczynne, a także świeckie towarzystwa filantropijne odgrywały pierwszoplanową rolę w świadczeniu pomocy, podczas gdy państwo pełniło funkcję pomocniczą. Do form działalności dobroczynnej należało: prowadzenie tanich kuchni, szpitali, bezpłatnych punktów medycznych, rozwijanie inicjatyw edukacyjnych na rzecz najuboższych. Jednak, aby zrozumieć początki współczesnego państwa dobrobytu należy cofnąć się do drugiej połowy XIX w. W okresie rewolucji przemysłowej doszło do zaostrzenia warunków uzyskania pomocy społecznej, co wyrażało się przez wprowadzenie w 1834r. Reformy „ustawy o ubogich”, z 1601 r. Odtąd świadczenia były realizowane przez państwo na jednolitej podstawie by zminimalizować różnice lokalne. Ustawa ta miała zapobiec wzrostowi kosztów pomocy społecznej przez powstrzymanie ludzi od korzystania z niej. Wprowadzono „test domu pracy”, ludzie ubodzy byli kierowani do takich domów gdzie mieli udowodnić swoją zdolność do pracy Potwierdzono zasadę „zmniejszonej zdolności do czynności prawnych” , tworzono atrakcyjne warunki pracy najmniej zarabiającym robotnikom niż zdolnym do pracy, ale korzystającym z pomocy społecznej. Zaczęły się rozwijać profesjonalne techniki pomocy jednostce i rodzinie głównie za sprawą Towarzystw Organizacji.
Przełom XIX i XX w. należał do tradycji liberalnych. Źródła finansowania działalności charytatywnych zaczęły się kurczyć, a nowe elity ekonomiczne nie przejawiały większego zainteresowania filantropią. Państwo starało się załagodzić problemy wynikające z następstwa rozwoju (ustawy o polepszeniu pracy dzieci). W 1908 wprowadzono emerytury (od lat 70tych XIX w wprowadzono emerytury bez składkowe dla najuboższych) , w 1911 narodową ustawę ubezpieczeniową . Zaczęto próbować udoskonalić obowiązującą ustawę o ubogich. System ten nie sprostał kryzysowi lat dwudziestych i trzydziestych XX.

Comments are closed.