PRZESŁANKI OCHRONY (pauliańskiej) - OCHRONA WIERZYCIELA W RAZIE NIEWYPŁACALNOŚCI DŁUŻNIKA

PRZESŁANKI OCHRONY (pauliańskiej) - OCHRONA WIERZYCIELA W RAZIE NIEWYPŁACALNOŚCI DŁUŻNIKA

Chroniona wierzytelność

• wierzytelność musi być zaskarżalna (nie jest konieczne aby była wymagalna)
• ochroną pauliańsą objęte są tylko wierzytelności pieniężne (te które od początku opiewały na świadczenia w pieniądzu, ale także o wartości pieniężnej

Skarga pauliańska przysługuje wierzycielowi tylko w razie niewypłacalności dłużnika

Wierzytelność opiewająca na realne wykonanie jakiegoś zindywidualizowanego świadczenia może uzyskać skuteczność wobec osoby trzeciej na postawie art. 59 KC, jeżeli zostaną spełnione przewidziane w tym przepisie przesłanki.

Czynność prawna dłużnika

• skarga pauliańska chroni wierzyciela wyłącznie przed skutkami czynności prawnej dłużnika
• osobą dokonującą czynności prawnej powinien być dłużnik (osoba, która pozostaje w już w stosunku zobowiązaniowym z wierzycielem) Może nim być też jeden z dłużników solidarnych, a także poręczyciel, który ponosi odpowiedzialność wobec wierzyciela.

Pokrzywdzenie wierzyciela

• czynność prawna dłużnika musi być dokonana z pokrzywdzeniem wierzyciela. Polega ono na tym, że dłużnik stał się całkowicie niewypłacalny lub w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności prawnej. Pokrzywdzenie polega na zminimalizowaniu szans zaspokojenia interesu wierzyciela.
Stan niewypłacalności- stan majątku dłużnika, w którym egzekucja prowadzona zgodnie z przepisami KPC nie może przynieść zaspokojenia wierzyciela.
Za niewypłacalnego można uznać dłużnika, którego aktywa majątkowe wprawdzie równoważą zobowiązania, ale są one niedostępne dla wierzyciela prowadzącego egzekucję roszczeń pieniężnych.

Pogłębienie niewypłacalności- może polegać na wyzbyciu się aktywów, które potencjalnie tylko stwarzają możliwość otrzymania świadczeń pieniężnych od dłużnika.
Przykład:
zbycie nieruchomości, której aktualna wartość równa jest ciążącej na niej hipotece, ale uzasadnione prognozy wskazują na to, że wartość nieruchomości będzie wzrastać.

• ustawodawca uzależnia ochronę pauliańską od nagannej postawy dłużnika, wyrażającej się w tym, że działał on ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela. Wystarczy, że dłużnik zdaje sobie sprawę z tego, że dokonana przez niego czynność prawna może spowodować niemożność zaspokojenia ogółu wierzycieli

Zamiar pokrzywdzenia- dłużnik dokonuje czynności prawnej umyślnie w celu pozbawienia wierzyciela możności zaspokojenia wierzytelności z majątku dłużnika.

Ustawodawca chroni przyszłego wierzyciela, tzn osobę, która dopiero po dokonaniu niekorzystnej czynności prawnej przyszłego dłużnika, nawiązuje z nim stosunek zobowiązaniowy stając się jego wierzycielem.

Ciężar udowodnienia stanów psychicznych spoczywa na wierzycielu.

Jeżeli dłużnik dokonał na rzecz osoby trzeciej darowizny, a był wówczas niewypłacalny lub stał się nim w skutek jej dokonania, ustawa ustanawia domniemanie prawne, że dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli

Korzyść osoby trzeciej

• z dokonanej przez dłużnika czynności prawnej jakaś osoba trzecia musi uzyskać korzyść majątkową. Korzyść ta jest powiązana z odpowiednim uszczupleniem majątku dłużnika, powodującym jego niewypłacalność
• osoba trzecia, która odniosła korzyść z czynności prawnej wiedziała lub co najmniej przy zachowaniu należytej staranności mogła się dowiedzieć, że dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela.

Jeżeli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową bezpłatną, wówczas uchylona zostaje przesłanka skargi pauliańskiej. Wierzyciel może więc żądać ochrony, także wtedy, gdy osoba trzecia nie wiedziała i nie mogła przy zachowaniu należytej staranności dowiedzieć się, o tym, że dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela.

Comments are closed.