ŹRÓDŁA ZOBOWIĄZAŃ:

ŹRÓDŁA ZOBOWIĄZAŃ:
1) umowy
2) bezpodstawne wzbogacenie
3) czyny niedozwolone
4) akty administracyjne
5) inne zdarzenia

1. Zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić.
2. Świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu.
3. Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.
4. Dłużnik powinien wykonać zobowiązanie zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno-gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym zakresie ustalone zwyczaje - także w sposób odpowiadający tym zwyczajom.
5. W taki sam sposób powinien współdziałać przy wykonaniu zobowiązania wierzyciel.
6. Dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju (należyta staranność).
7. Należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności.
8. Wierzyciel może żądać osobistego świadczenia dłużnika tylko wtedy, gdy to wynika z treści czynności prawnej, z ustawy albo z właściwości świadczenia.
9. Jeżeli wierzytelność pieniężna jest wymagalna, wierzyciel nie może odmówić przyjęcia świadczenia od osoby trzeciej, chociażby działała bez wiedzy dłużnika.
Bezpodstawne wzbogacenie - kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby jest zobowiązany do wydania tej korzyści w naturze, a gdy jest to niemożliwe do zwrotu jej wartości..
Czyny niedozwolone - odpowiedzialność deliktowa. EX DELICTA (j. Lać.) czyn niedozwolony.
Art. 415 KC
“Kto z winy swej wyrządził szkodę drugiej osobie jest zobowiązany do jej naprawienia”
Przesłanki:
1) pierwsza przesłanka - wina (świadoma lub nieświadoma)
2) czyn zabroniony
3) szkoda (delict)
4) związek przyczynowy pomiędzy działaniami sprawcy a szkodą

Art. 422.
Za szkodę odpowiedzialny jest nie tylko ten, kto ją bezpośrednio wyrządził, lecz także ten, kto inną osobę do wyrządzenia szkody nakłonił albo był jej pomocny, jak również ten, kto świadomie skorzystał z wyrządzonej drugiemu szkody.
Art. 423.
Kto działa w obronie koniecznej, odpierając bezpośredni i bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro własne lub innej osoby, ten nie jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną napastnikowi.
Art. 426.
Małoletni, który nie ukończył lat trzynastu, nie ponosi odpowiedzialności za wyrządzoną szkodę.
Przepis ten wyłącza odpowiedzialność osób małoletnich do lat 13 na zasadzie winy ze względu na niemożność przypisania takim osobom winy. Nie uchyla natomiast ich od odpowiedzialności na zasadzie ryzyka (art. 433-436) ani na zasadzie słuszności. Jednocześnie można przyjąć, że osoby małoletnie powyżej lat 13 mają pełną zdolność deliktową i odpowiadają za wyrządzoną szkodę, chyba że działały bez rozeznania tego rodzaju, które uniemożliwia przypisanie im winy. Ich nieodpowiedzialność nie zwalnia, nie uchyla od odpowiedzialności osoby zobowiązanej do z nadzoru art. 415 jeżeli zostanie udowodnione, że szkoda pozostaje w związku przyczynowym z określonym ich zaniedbaniem.
430.KC
Kto na własny rachunek powierza wykonanie czynności osobie, która przy wykonywaniu tej czynności podlega jego kierownictwu i ma obowiązek stosować się do jego wskazówek, ten jest odpowiedzialny za szkodę wyrządzoną z winy tej osoby przy wykonywaniu powierzonej jej czynności.
3 elementy które zwalniają z odpowiedzialności:
1. działanie lub zaniechanie poszkodowanego
2. działanie lub zaniechanie osób trzecich
3. siła wyższa
Umowa zobowiązanie kontraktowe
1. Podstawową przesłanką odpowiedzialności kontraktowej jest istnienie ważnej umowy
2. Nie wykonanie umowy lub nie odpowiednie lub nie należyte jej wykonanie
3. wina (wina umyślna lub wina nie umyślna) nie wykonanie umowy jest zawinione przez dłużnika
4. musi wystąpić szkoda
5. związek przyczynowy pomiędzy szkodą a nie wykonaniem lub nienależytym wykonaniem umowy z tym, że ciężar dowodów spoczywa na osobie poszkodowanej (poszkodowanym)
Art. 471.
Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Art. 472.
Jeżeli ze szczególnego przepisu ustawy albo z czynności prawnej nie wynika nic innego, dłużnik odpowiedzialny jest za niezachowanie należytej staranności.
Art. 473. § 1
Dłużnik może przez umowę przyjąć odpowiedzialność za niewykonanie lub za nienależyte wykonanie zobowiązania z powodu oznaczonych okoliczności, za które na mocy ustawy odpowiedzialności nie ponosi.
§ 2.Nieważne jest zastrzeżenie, iż dłużnik nie będzie odpowiedzialny za szkodę, którą może wyrządzić wierzycielowi umyślnie.
Art. 474.
Dłużnik odpowiedzialny jest jak za własne działanie lub zaniechanie za działania i zaniechania osób, z których pomocą zobowiązanie wykonywa, jak również osób, którym wykonanie zobowiązania powierza. Przepis powyższy stosuje się także w wypadku, gdy zobowiązanie wykonywa przedstawiciel ustawowy dłużnika.

Comments are closed.