HEGEL (FILOZOFIA DZIEJÓW DUCH SUBIEKTYWY,OBIEKTYWNY ABSOLUTNY)

HEGEL (FILOZOFIA DZIEJÓW DUCH SUBIEKTYWY,OBIEKTYWNY ABSOLUTNY)
HEGEL, Przyroda i duch były dla Hegla dwiema postaciami, w jakie przyobleka się byt. Pierwotną postacią bytu jest pojęcie, ono stanowi punkt wyjścia rozwoju. Jego antytezą jest przyroda i ona jest ideą, ale taką ,która oddzieliła się od myśli i przez to wydaje się zewnętrzna. Syntezą zaś idei i przyrody jest duch. Tym trzem postaciom bytu odpowiadają trzy działy filozofii; logika, filozofia przyrody i filozofia ducha. W tych dialektycznych triadach logika Hegla wywodziła kategorie myśli filozofii przyrody- postacie bytu przyrodzonego. FiL ducha. wywodziła najpierw postacie -ducha subiektywnego, potem postacie antytezy- ducha obiektywnego, wreszcie ich syntezy - ducha absolutnego (w którym wyszedł on poza przeciwstawienie podmiotu i przedmiotu. Prawo, państwo, moralność są głównymi postaciami ducha obiektywnego .duch zaś absolutny przejawia się w sztuce, religii, filozofii. FILOZOFIA PAŃSTWA i DZIEJÓW, Hegel widział w państwie najwyższy szczebel ustroju społecznego: było ono dla niego nie przypadkowym wytworem jednostek, lecz nieuniknioną postacią do której duch obiektywny musi dojść w swym rozwoju Było dlań wyższą postacią ustroju niż społeczeństwo, gdyż społeczeństwo jest wytworem czynników naturalnych .państwo zaś ideowych. Dlatego też przyznawał mu najwyższy autorytet; naród zorganizowany w państwo był dla niego największą ziemską potęgą. Miał państwo za pierwotniejsze i istotniejsze od jednostki, która dopiero w ramach państwa nabiera realności i wartości moralnej. Duch obiektywny objawia się w pełni dopiero w dziejach państwa: boć naturę ducha stanowi rozwój. Dzieje zaś Hegel pojmował niejako mozaikę przypadkowych wydarzeń, lecz jako jednolity i konieczny rozwój idei, jako stopniowe kształtowanie się ducha świata w czynach i losach narodów i państw. Narody są objawami i narzędziami tego ducha. W każdej epoce jakiś jeden naród go reprezentuje i wtedy naród ten obejmuje rząd duchów i zachowuje go aż do spełnienia swej misji. Na tym podłożu Hegel wielki obraz historiozoficzny: oddzielał cztery wielkie okresy, wschodni .grecki, rzymski i germański, niejako wiek dziecięcy, chłopięcy, męski i starczy, a każdy pojmował jako szczebel w rozwoju ducha. Heglowska fil państwa i dziejów była doktryną interpretującą samowolnie fakty, ale była też próbą pogłębienia historii, wniknięcia w istotne czynniki dziejów, czynniki stałe, konieczne, ideowe. FILOZOFIA SZTUKI. Piękno było dla Hegla wyrazem ducha absolutnego: w nim dokonywała się synteza zjawiska z ideą. rzeczywistości z myślą, treści z formą Wyższą jeszcze od sztuki postacią absolutnego ducha jest religia; tamta bowiem posługuje się kontemplacją, ta zaś doskonalszym narzędziem; wyobrażeniami. Rzecz w tym ,że religię Hegel pojmował nie jako uczucie, lecz jako zespół wyobrażeń.

Comments are closed.